இனி தான் ஆரம்பம்!

சற்றும் எதிர்பாராத வகையில் வீறிட்டு எழுந்துள்ள மாணவர் போராட்டத்திற்கு உண்மையான சோதனை காலம் இனிதான் ஆரம்பம். 2014ல் நாடாளுமன்ற தேர்தல் வருகின்ற வரையிலாவது இந்த போராட்டக் கனலைத் தொடர்ந்து உறுதி குறையாமல், வன்முறையின்றி, எப்படி நடத்தி செல்ல போகிறார்கள் என்று நான் உண்மையிலேயே கவலையுற்று இருக்கிறேன். அப்படி நடந்தால், ஈழம் கிடைக்குமா என்று எனக்கு தெரியாது. ஆனால்,  தமிழகத்தை கிட்டத்தட்ட அரை நூற்றாண்டாக  மாறி மாறி ஆட்சி புரிந்து வரும் திமுக, அதிமுக கட்சிகளிடம் இருந்து விடுதலை பெற வழி கிடைக்கும். அதன் வழியாக தமிழகத்திற்கு புதிய எதிர்காலம் பிறக்கும் என்றே நான் எண்ணுகிறேன்.

மாணவர் போராட்டத்தினால், ஜெனீவாவில் இலங்கைக்கு எதிரான தீர்மானத்தில், இந்தியாவின் நிலைப்பாட்டில் எந்தவொரு மாற்றம் வரும் என்று நான் எண்ணியிருக்க வில்லை. ஏனென்றால், தீர்மானத்தில் முக்கிய முடிவு எடுக்க வேண்டிய மத்திய அரசு, தமிழகத்தின் கட்டுப்பாட்டில் இன்று இல்லை. அப்படி ஒரு நிலை 2008ல் இருந்தது. ஆனால் அன்று இப்படிப்பட்ட ஒரு மாணவர் எழுச்சியோ, தமிழக கட்சிகளின் எழுச்சியோ இல்லாமல் போனதால் தான்,  இலங்கையில் 'இனப்படுகொலை' எந்தவொரு அச்சமோ, மன உறுத்தலோ இன்றி செய்து முடிக்கப்பட்டது. 

திமுகவிற்கு 2ஜியும், அதில் மாட்டிக் கொண்டுள்ள திமுக அமைச்சர்களை விடுவிப்பதும், தமிழகத்தில் தங்கள் ஆட்சியையும் காப்பாற்றிக் கொள்வதே 2008 - 2009ல் முதன்மையாகப் பட்டது. அவர்கள் அதிமுகவைத் தவிர யாருடைய கேள்விக்கோ, போராட்டத்திற்கோ பயப்படாமல் இருந்தார்கள். அதற்கு ஏற்றார் போல், அதிமுகவும் "போர் என்றால் மக்கள் செத்துப் போகத் தான் செய்வார்கள்" என்று ஒரு அறிக்கை வெளியிட்டது திமுகவிற்கு வசதியாகப் போய்விட்டது. அதைத் தான் இன்று வரை ஜெயலலிதாவிற்கு எதிராக அரசியல் செய்ய பயன்படுத்துகிறார்கள். "சரி! அதிமுக தான் அவ்வளவு மோசம் தான்! நீங்க என்ன செஞ்சீங்க" என்றால் "நாங்கள் மனிதச்சங்கிலி போராட்டம் நடத்தினோம்" என்று சொல்கிறார்கள்! ஆட்சியில் அதிகாரத்தில் இல்லாத சாதாரண மக்கள் தங்கள் எதிர்ப்பைக் காட்ட நடத்துவது தான் வன்முறையில்லாத மனிதச்சங்கிலி போராட்டம். அதையே ஆட்சியிலும், அதிகாரத்திலும், அமைச்சரவையிலும் பங்குப்பெற்ற திமுகவும், பாட்டாளி மக்கள் கட்சியும், விடுதலை சிறுத்தைகளும் செய்யும் என்றால், இவர்களை ஆட்சியில் அமர்த்துவதால் தான் என்ன பலன்??

இப்படியெல்லாம் சொல்வதால் அதிமுகவை ஆதரிப்பதாக எண்ண வேண்டாம். ஸ்ரீவைகுண்டம் இடைத்தேர்தலுக்கு முன்னர் வரை, கூடங்குளம் போராட்டகாரர்களை ஆதரித்து விட்டு, வெற்றிப் பெற்றபின் அவர்களுக்கு எதிராக அடக்குமுறையை அவிழ்த்து விட்டது அதிமுக தலைமை என்பதை நாம் மறந்து விடக்கூடாது. மாதங்கள் / வருடங்கள் எல்லாம் வேண்டாம், சில மணி நேரங்கள் சுயமாக இணையத்தில் ஆராய்ச்சி செய்தால் போதும், அணு கழிவுகளைப் பாதுகாக்கும் வழிமுறை உலகில் எங்குமே இன்று கிடையாது என்று மேல்நிலைக் கல்வி (+2) படித்துள்ள அனைவருக்குமே புரிந்து விடும். இன்று அணு உலையில் இருந்து மின்சாரம் தயாரிக்கும் நாடுகள் அனைத்தும் அணுக்கழிவுகளை மண்ணிற்கு அடியில் புதைத்து வைத்து அதன் கதிர் வீச்சுகளில் இருந்து மக்களைப் பாதுகாக்கின்றனர். இதைப் போன்று தான் இந்தியாவிலும் செய்ய போகிறார்களா என்றால் பதிலில்லை. உச்ச நீதிமன்றம் போய் கேட்டபின், கர்நாடகத்தில் உள்ள காலாவதியான கோலார் தங்க சுரங்கங்களில் அணுக்கழிவுகளைப் புதைப்போம் என்றார்கள். கர்நாடக மக்கள் எதிர்ப்பைக் காட்டி கொந்தளித்தவுடன், கோலார்  தங்க சுரங்கங்களைப் பயன் படுத்த போவதில்லை என்று சொல்லி விட்டார்கள். இன்று வரை அணுக்கழிவுகளை என்ன செய்ய போகிறார்கள் என்று தெரியவில்லை. இதுவே என்னுடைய முதற் காரணம் அணு உலை வேண்டாம் என்பதற்கு. (அணு உலை மின்சாரம் பற்றி தனியாக இன்னொரு பதிவில் எழுதுகிறேன்.) ஆனால் இதைப் பற்றியெல்லாம் தமிழக அரசு கவலைப்படுவதாகத் தெரியவில்லை. அணு உலையை எதிர்த்து போராடும் மக்களின் மீது அடக்குமுறை தொடர்ந்து கொண்டு தான் இருக்கிறது. அதேப் போன்று தான், இன்று மாணவர் போராட்டத்தைக் கண்டுக்கொள்ளாமல் இருக்கும் அரசு, நாடாளுமன்ற தேர்தலில் வாகை சூடிய பின்னர், மாணவர்களைப் பந்தாடினால் என்ன செய்ய முடியும்? 

மேற்கூறியவை எல்லாம் சான்றுகள் தான். இதே நிலைமை தானே! நாளை தமிழகத்தின் வாழ்வாதார பிரச்சினை என்று வரும் போதும்? பதவியும் பணமும் வருவதாக இருந்தால் நாங்கள் கொள்கைகளையும் தமிழக மக்களின் நலனையும் அடகு வைப்போம் என்று இருக்கும்  திமுக / அதிமுக கட்சிகளைத் தமிழகத்தில் ஆட்சிக்கட்டிலில் வரவிடாமல் தடுக்க வேண்டும் என்பதேயே பல ஆண்டுகளாக என்னுடைய பதிவுகளில் நான் எழுதி வந்துள்ளேன். 

கடந்த சில வாரங்களாக, ஒவ்வொரு நாளும் செய்திகளில் பார்த்தால், இலங்கை தொடர்பான திமுகவின் அறிக்கைக்கும், அதிமுகவின் அறிக்கைக்கும் மாற்றம் இருப்பதாகவே தெரியவில்லை. இரண்டு கட்சிகளும் கூட்டணியில் இருப்பது போல் அவ்வளவு ஒற்றுமை!!

1. இலங்கைக்கு எதிரான தீர்மானத்திற்கு ஆதரவு, தீர்மானத்தில் இனப்படுகொலை என்ற வார்த்தைகளைச் சேர்க்க வேண்டும், பன்னாட்டு விசாரணை தேவை.

2. இலங்கையில் நடைபெறும் காமன்வெல்த் மாநாட்டில் கலந்துக்கொள்ள கூடாது

3. தமிழக மீனவர்கள் மீது இலங்கை நடத்தும் தாக்குதலைக் கண்டித்து தீர்மானங்கள்

4. ..

ஏன் இந்த ஒற்றுமை? நம்மிரு கட்சிகளைத் தவிர, தமிழக அரசியல் களத்தில் மூன்றாவதாக, மாணவர்கள், இலங்கையில் படுகொலை செய்யப்பட்ட தமிழ் மக்களுக்காக போராட்டங்களை முன்னெடுத்து , எந்தவித ஆதாயமுமின்றி சுயநலமில்லாமல், ஒன்று கூடியதே காரணம். மக்கள் ஒன்றுப்பட்டு விட்டால், கட்சிகள் மக்கள் பிரச்சினைகளை வைத்து அரசியல் செய்வதை விடுத்து, அதைத் தீர்ப்பதற்கான நலப்பணிகளிலும், மக்களுக்கு ஆதரவான அறிக்கைகள் வெளியிடுவர் என்பதற்கு இதுவே நல்ல உதாரணம். இந்த போராட்டம் தங்குதடையின்றி, எந்தவித நிறுத்தமும் இல்லாமல் தொடர வேண்டும். அப்படித் தொடரும் பட்சத்தில், திமுக அதிமுக கூட்டணி கட்சிகளுக்கு வேறு வழி இருக்காது. மக்கள் பிரச்சினைகளுக்காக அவர்களும் குரல் கொடுக்க வேண்டி இருக்கும், தீர்வு காண வேண்டிய நிலைக்குத் தள்ளப்படுவர். பிரதமருக்கு கடிதம் எழுதிக் கொண்டிருக்க மாட்டார்கள். ஒரு வேளை தங்கள் நிலையிலேயே தொடர்ந்தார்கள் என்றால், மக்கள் அவர்களைப் புறக்கணித்து விடுவார்கள். அதை முதல்வர் புரிந்து இருப்பதையே அவருடைய IPL பற்றிய இன்றைய அறிக்கை பறைசாற்றுகிறது.

இதைப் போலவே, தமிழக மக்களின் வாழ்வாதார பிரச்சினைகளுக்காகவும் மாணவர்கள் போராட ஆரம்பிக்க வேண்டும். அப்படி செய்தால் மட்டுமே இந்த போராட்டத்திற்கு தொடர்ந்து ஆதரவு கிடைக்கும். இல்லையென்றால் தமிழகத்து மக்கள் தங்களின் அன்றாட பிரச்சினைகளில் கவனம் செலுத்த ஆரம்பித்து விடுவர். காலப்போக்கில் போராட்டம் நீர்த்து விடும். அதோடு  அதிமுக மற்றும் திமுக போன்ற கட்சிகள் மாணவர்கள் வேறு ஒரு நாட்டில் நடக்கும் பிரச்சினைகளுக்காகப் போராடும் வரை தான் அமைதியாக இருப்பர். இங்கேயே நடக்கும் பிரச்சினைகளுக்காகப் போராட ஆரம்பித்தால், அது அவர்களின் இடத்தை தமிழக அரசியலில் இருந்து மறைய செய்யும் முயற்சி என்பதால், பல்வேறு சூழ்ச்சிகள் செய்து முறியடிக்கக்  கண்டிப்பாக முயல்வர். அரசாங்கம் அடக்குமுறையை முடுக்கி விடலாம். கல்வி பாதிக்கப்படலாம். பிற கட்சிகள் போராட்டங்களுக்கு அரசியல், சாதி, மத சாயங்கள் பூசி கெடுக்கலாம். அவர்களிடம் எண்ணற்ற வழிகள் உண்டு. எனினும், இன்றைய தருணம் மாணவர்களுக்கு சாதகமாக இருக்கிறது. அருகிலேயே நாடாளுமன்ற தேர்தல் இருப்பதால், மாணவர்களுக்கு எதிராக செயல்படுவது தங்கள் தலையில் தாமே மண்ணை வாரிப் போட்டு கொள்வது போல் என்பது அவர்களுக்கு தெரியும். மாணவர்கள் இந்த அரிய சந்தர்ப்பத்தை பயன்படுத்தி, தமிழகத்தின் முக்கிய பிரச்சினைகளுக்காகப் போராடினால், தமிழகத்திற்கு கண்டிப்பாக ஒரு புதிய எதிர்காலம் தொடங்கும்.

கடைசியாக, மாணவர்கள் நீங்கள் அனைவரும், எங்களுக்காக போராடுகிறீர்கள். அமெரிக்காவில் இருந்து கொண்டு, தமிழக பிரச்சினைகளுக்காக இணையத்தில் பதிவு செய்வது, வறுமையினால் படிக்க முடியாமல் இருக்கும் சிலருக்கு பண உதவி மட்டுமே எங்களால் முடிந்த சமூகப்பணி. எழுதும் போதே வெட்கப்பட்டுக் கொண்டே தான் எழுதுகிறேன்.  மனதிற்குள் அரசியல்வாதிகளைப் பற்றி எண்ணற்ற எரிச்சல்கள் இருந்தாலும் தெருவில் இறங்கி போராடாமல், கோழையாக வாழும் எங்களைப் போன்றோர் சார்பாக நீங்கள் போராடுகிறீர்கள். எங்கள் காலத்திலேயே நாங்கள் போராடியிருந்தால், இன்றைய அவல நிலைமை இல்லாமல் போயிருக்கும். அதற்காக மன்னிப்பு கேட்டுக் கொள்கிறோம். ஆனாலும்  உங்களுக்கு நன்றி சொல்லப் போவதில்லை. இது சமுதாயத்தில் பிறந்த ஒவ்வொருவருடைய கடமை. நாங்கள் தான் கடமைத்தவறி பொறுப்பற்று போனோம். நீங்கள் கடமையறிந்து போராடுவது மிக்க மகிழ்ச்சி. எந்த விதமான இன்னல்கள் வந்தாலும் இந்த போராட்டம் தொடர வேண்டும். மீண்டும் இப்படி ஒரு எழுச்சி வருவது கடினம். எனவே, இது தொடர்ந்து, மக்கள் நலனில் அக்கறை உள்ள அரசு அமைய வேண்டும் அதற்கு மாணவர் புரட்சி வித்திட்டது என்று தமிழக வரலாறு எழுதப்பட வேண்டும்....

முகத்தில் அறைவது எப்படி?

பொதுவாக உடனுக்குடன் பதிவுகள் எழுதும் பழக்கம் கிடையாது எனக்கு. ஆனால் இன்றைய நீயா நானா நிகழ்ச்சி பார்த்தப்பின் அதைப் பற்றி எழுத வேண்டும் என்ற உந்துதல். இன்றைய கல்லூரி மாணவர்கள் / மாணவிகளுடன் தமிழகத்தின் பிரபலமான சில சமூக சிந்தனையாளர்கள் பங்குபெற்ற ஒரு விவாதமே இந்த வார நீயா நானா. மாணவ சமுதாயத்தின் விழிப்புணர்வை மதிப்பீடு செய்வதே நிகழ்ச்சியின் நோக்கம். அந்த நிகழ்ச்சியைப் பற்றியதே இந்த பதிவு.

தொலைத்தொடர்பும் அதன் சம்பந்தப்பட்ட விஞ்ஞானமும் அதிகரித்து உள்ள இன்றைய சூழலில், யாரிடம் இருக்கிறதோ இல்லையோ, எப்பொழுதும் facebookம், IPhoneனுமாய் இருக்கும் மாணவ மற்றும் இளைய சமுதாயத்திடம், சமூக விழிப்புணர்வு அதிகம் இருக்கும் என்றே எதிர்ப்பார்க்கப்படும். ஆனால் அப்படி இல்லை என்று எனக்கு முன்னமே தெரியும், என் சொந்த அனுபவங்களில் இருந்து. இன்று நீயா நானாவில் நடந்ததைப் போன்று நான் ஏற்கனவே நிறைய பார்த்து இருக்கிறேன். உடனே ஞாபகம் வருவது தான் கீழே:

2008ல் இலங்கையில் போர் நடந்து கொண்டிருந்த போது, நண்பர்கள் இலங்கைப் போரைப் பற்றி என்ன நினைக்கின்றார்கள் என்று தெரிந்து கொள்ள ஒரு வாக்கெடுப்பு செய்தோம். அந்த வாக்கெடுப்பு எல்லாருக்கும் அனுப்பப்பட்டது என்றாலும், அதில் பங்கேற்றது வெறும் 18% பேர் மட்டுமே. அதிலும் 7% பேர் "நான் இதைப் பற்றி கருத்து ஏதும் கூற இயலாது ஏனென்றால் அந்த பிரச்சினை என்னவென்றே எங்களுக்கு தெரியாது" என்று வாக்கு அளித்தனர். நண்பன் ஒருவன் "இதைப் பற்றி எல்லாம் பேசுவதற்கு எனக்கு விருப்பம் கிடையாது, இது போன்ற அஞ்சல்களில் இருந்து விலக்கு அளிக்க வேண்டும்" என்று தாழ்மையுடன் கோரிக்கை அனுப்பி இருந்தான் :). 

மேற்சொன்ன செய்தியைப் பகிர்ந்து கொள்வது இலங்கைப் போரில் எந்த பக்கத்தையும் ஆதரித்து பேசுவதற்காக அல்ல. ஏறத்தாழ 20 - 25 வருடங்களாக இந்தியா மற்றும் தமிழகம் பங்குப்பெற்று வரும் ஒரு பிரச்சினையில் கருத்து சொல்வதற்குத் ஒன்றும் இல்லை அல்லது விருப்பமே இல்லை என்பதை பாமர மக்கள் சொன்னால் விட்டு விடலாம் ஆனால் நாட்டின் தலையாய பொறியியற் கல்லூரியில் ஒன்றில் படித்துப் பட்டம் பெற்றவர்கள் கூறினால் அதை விட அபத்தம் ஒன்று இருக்கிறதா? "எனக்கு தேவையான பணத்தை என் வேலை கொடுக்கிறது, நான் அதைச் செய்கிறேன். நான் ஏன் பிறர் துன்பங்களைப் பற்றிக் கவலைப்பட வேண்டும், கருத்து கூற வேண்டும்" என்ற எண்ணமே தலைத்தூக்கி நின்றது. இப்படி நான் ஏற்கனவே சமுதாயத்தைப் பற்றி அறிந்து மனம் வெம்பி போயிருந்த சம்பவங்களை ஒத்து இருந்தது இன்றைய நீயா நானா. என்னுடைய புலம்பல்களுக்கு ஒரு துணை சேர்ந்தது. 

• தமிழ் மீனவர் பிரச்சினை பற்றி, "எனக்கு அதைப் பற்றியெல்லாம் ஒன்றும் தெரியாது. மீன் கடையில் வாங்குவோம், சாப்பிடுவோம்"
• தமிழ் இலக்கியம் படித்து கொண்டிருக்கும் முதுகலை மாணவர் ஒருவரால் சமகால தமிழ் எழுத்தாளர்கள் 3 பேரைச் சொல்ல முடியாத நிலை, 
• தமிழ் நாளிதழ்கள் படிப்பவர்களைப் பிற மாணவர்கள் கேவலமாக பார்க்கின்றனர் என்ற ஆங்கில மோகம்,
• ஊடகங்களுக்கு அடிமையாகி, ஊடகத்தால் எந்த கருத்துக்கள் முன் வைக்கப்படுகிறதோ அவையே உண்மை என்றெண்ணுவது,
• எல்லாருடைய நண்பர்களும் டாஸ்மாக் வாடிக்கையாளர்களாக இருப்பது,
• கூடங்குளத்தைப் பற்றிய பார்வையில் தெளிவின்மை,
• எந்த அரசியல் கட்சிக்கு உங்கள் ஆதரவு என்றால், வெகு எளிதாக "No Idea", 

எனத் தமிழகத்தின் தலையாய பிரச்சினைகளில் தங்கள் புரிதலை வெளிப்படுத்தி, வந்திருந்த பல பிரபலங்களை இன்றைய இளைய சமுதாயத்தினர் அதிர்ச்சிக்குள்ளாக்கினர். அதிர்ச்சி என்று சொன்னால் சாதாரணமாக போய்விடும். சமுதாய பிரச்சினைகளைப் பற்றிய அவர்களுடைய ஞானம் தமிழகத்தின் வளமான எதிர்காலத்தின் முகத்தில் அறைந்தது என்று தான் சொல்ல வேண்டும்.  

நிகழ்ச்சியில் கலந்து விட்டு வீட்டுக்குப் போனவர்கள் உடனே இந்த பிரச்சினைகளைப் பற்றிய கட்டுரைகளை எடுத்து படித்து இருப்பார்களா என்றால் சந்தேகமே! கிடைக்காமல் போனதால் தான் படிக்காமல் விட்டு விட்டார்கள் என்று நாமே கொண்டு போய் கொடுத்தாலும் அவர்களை வாசிக்க வைத்து புரிய வைக்க முடியும் என்று நான் எண்ணவில்லை. ஏனென்றால் ஓரே நாளில், ஓரே நிகழ்ச்சியில் மாறுவதற்கு மந்திரங்கள் ஒன்றும் நம்மிடம் கிடையாது. அதோடு எந்த செயலையும் செவ்வனே செய்வதற்கு ஆர்வம் என்பது  இயல்பாகவே இருக்க வேண்டும். கட்டாயப்படுத்தி வர வைக்க முடியாது.

தேர்தலில் ஓட்டு போட வயது ஆகிவிட்ட பிறகும் எந்த கட்சிக்கு ஆதரவு என்பதையே சொல்லத் தெரியாமல் இருக்கும் இளைய சமுதாயத்தை ஆள ஒழுக்க சீலர்களா வருவார்கள்? கல்வியை நற்சிந்தனைகளை வளர்க்கும் மார்க்கமாக எண்ணாமல், பொருளீட்டும் கருவியாகப் பார்க்கும் இந்த நாடும் மாநிலமும் இன்னும் கெட்டுப் போகும். எல்லாரையும் பாதிக்கும் அளவுக்கு தவறுகள் ஒரு நாள் எல்லை மீறிப் போகும் போது, இந்த நிலைமை மாறும். அதுவரை இப்படி தான். மாற்றி மாற்றி நிகழ்ச்சி நடத்தி நம் முகத்தில் நாமே அறைந்து கொள்ள வேண்டியது தான்!!

நிகழ்ச்சியின் உரலி : http://www.youtube.com/watch?v=QubyOMCTkHc

நிஜரூபம்

படம் பார்த்து ஒரு வாரம் ஆகப்போகுது என்றாலும் தமிழ் நாட்டில் வெளியிட்ட பிறகு தான்  அதைப் பற்றிய இந்த பதிவை வெளியிட வேண்டும் என்று நினைத்திருந்தேன். படம் தமிழ் நாட்டில் வந்தாச்சு!!!

படத்தைப் பத்தி சொல்லனும்னா, விஸ்வரூபத்திற்கான பெயர் காரணம் தொடங்கி, 3 மாறுபட்ட கதாபாத்திரங்கள், 2 வகையான நடிப்பு, வெளிநாட்டு தொழில்நுட்பங்களை தமிழ் படங்களில் புகுத்தியது, ஆப்கானிஸ்தான் மலைப்பிரதேசங்களின் கலை வடிவமைப்பு, முதல் மற்றும் ஒரே சண்டைக்காட்சி சீக்கிரமே முடிந்து விட்டதே, மீண்டும் காணக் கிடைக்காதா என்ற ரசிகனின் மனதைப் புரிந்துக் கொண்டு அதை மறுபடியும் காட்டுவது, ரசிக்கும்படியான இந்து கடவுள்களைப் பற்றிய துணுக்குகள், படத்திற்காக தனியே கதக் கற்று ஒரு முழு பாடலுக்கு ஆடியிருப்பது என  சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். கமலின் உழைப்பு வியக்க வைக்கிறது.

படத்தில் தாலிபான்களே அமெரிக்க இராணுவம் பெண் மற்றும் குழந்தைகளை கொல்ல மாட்டார்கள் என்று சொல்வதும், அமெரிக்க இராணுவ வீரர் ஒருவர் தவறுதலாக ஒரு பெண் / குழந்தையை கொன்றதற்காக வருத்தப்படுவதாக காண்பிப்பதும்!! ஏன் இந்த அமெரிக்க துதிபாடல்???... ஹிரோஷிமா மற்றும் நாகசாகில அணுகுண்டு போட்டது எல்லாம் வேற்றுகிரகவாசிகளா?? புரியவில்லை...

தசாவதாரத்தில் முதல் 30 நிமிட காட்சிகள் ரொம்ப நல்லா இருந்ததுனு நிறைய பேர் சொன்னாக்கூட, அந்த காட்சிகள் எதுக்குனு கேட்டவங்க தான், அதை நல்லா இருந்ததுனு சொன்னவங்களை விட அதிகம். அதே மாதிரி தான் இந்த படத்திலேயும் நிறைய காட்சிகள் பார்க்க பிரமிப்பாக இருந்தாலும், அவ்வளவு எளிதாக புரியவில்லை. வீட்டுக்கு வந்து நானும் என் மனைவியும் ஒரு group discussion அளவுக்கு பேசினப்புறம் தான் அதில் இருக்கின்ற நுணுக்கம் புரிகிறது. படம் பாத்து முடிஞ்சதும் எனக்கு உடனே தோன்றியது இதுதான்... இந்த படத்தை தமிழ் நாட்டில் எப்போதும் போல வெளியிட்டு இருந்தாலே, படம் இன்னொரு ஹேராம் ஆகியிருக்கும். அதாவது படம் பப்படம் ஆகியிருக்கும். ஏனா படம் எல்லாருக்கும் புரியுற மாதிரி கதை சொல்லவில்லை. அப்படி சொன்னா யாரும் பேசாம போயிடுவாங்கனு ஒரு வேளை கமலே அப்படி எடுக்கறாங்களானு தெரியலை.

கே.பாலச்சந்தர், ஆர்.சி.சக்தி (மனிதரில் இத்தனை நிறங்களா, சிறை) போன்றவர்களிடம் பயின்றதால் கமல் இப்படி இருக்கிறார் என்று புரிகிறது. ஆனால், அவர்கள் எடுக்கும் கதைக்களங்கள் வேண்டுமானால், காலத்தை வென்றதாக புரட்சிக்கரமாக இருக்குமே தவிர கதை சொல்லும் விதம் எளிதாகவே இருக்கும். ஆனால் கமலிடம் இரண்டுமே காலத்தை தாண்டி இருக்கிறது. இதை கே.பாலச்சந்தரே ஒரு முறை மேடையில் கமலுக்கு சொல்லி இருக்கிறார். கமல் நல்லா படிக்கிற பையனா இருக்கலாம். ஆனால் ஆசிரியர் வேலைக்கு வந்த அப்புறம் விஷயம் தெரிந்தால் மட்டும் போதாது. அதை நல்லா சொல்லிக் கொடுக்கவும் தெரியணும். இல்லாட்டி ஆசிரியர் வேலையில் முத்திரை பதிக்க முடியாது. இதை கமல் புரிந்துக் கொள்ள வேண்டும். 

மேலும் விஸ்வரூபத்திற்கு 2 பகுதிகள் இருப்பதால் சில காட்சிகளை கமல் 2ஆம் பகுதிக்கு ஒதுக்கி இருக்கலாம். எனவே படம் பார்ப்பவர்களுக்கு இது 2ஆம் பகுதிக்கு ஒதுக்கப்பட்டதால் இந்த பகுதியில் வரவில்லையா அல்லது கமலே சொல்வதற்கு மறந்துவிட்டாரா என்று குழப்பத்தை ஏற்படுத்துகிறது. உதாரணமாக  இந்தப்படத்தில் ஆண்டிரியா யார், ஏன் தீவிரவாதிகளின் திட்டம் தெரிந்தும் அமெரிக்க பாதுகாப்பு துறைக்கு தகவல் கொடுக்காமல் இருக்கிறார்கள் மற்றும் பல...

தசாவதாரம் போல தனி டிராக் காமெடியோ, டூயட்களோ, மற்ற பல ஜனரஞ்சகமான விஷயங்கள் எதுவும் இந்த படத்தில் கிடையாது. எல்லோரும் எதிர்பார்த்தது போல் ஜனவரி 25ல் வெளியாகி இருந்தால், படம் வெற்றி பெற்று இருக்குமா என்பது சந்தேகம் தான்.

அப்புறமா இந்த தடை... 

1. பொதுவாக இந்திய படங்களில் தீவிரவாதத்தைப் பற்றி காண்பிக்கும் போது, எல்லா மதத்தினைச் சேர்ந்தவர்களும் அதற்கு பங்களிப்பதாக தான் காண்பிப்பார்கள். உதாரணமாக, 1999ஆம் ஆண்டு வெளிவந்த Sarfarosh என்ற இந்தி படமும் தீவிரவாதம் பற்றியது தான். அந்த படத்தில் தீவிரவாத முயற்சியின் மூளையாக இந்தியாவில் இருக்கும் இஸ்லாமிய கஜல் பாடகர், பாகிஸ்தானில் இருந்து ஆயுதம் கடத்தி வருபவர்கள் இஸ்லாமியர்கள் என்று காண்பித்தாலும், அதை இந்தியாவில் வாங்கி விற்பது இந்துக்களாகவும், பயன்படுத்துபவர்கள் இந்திய நக்சலைட்டுகளாகவும், இந்த தீவிரவாத முயற்சியை முறியடிப்பத்தில் ஒரு இஸ்லாமியர், இந்து என இரண்டு மதத்தினரும் இருப்பதாக காண்பித்து, தங்களின் நடுநிலையை நிரூபித்து இருப்பார்கள். எனவே விஸ்வரூபத்தில் இஸ்லாமியர் நிறைய இருக்கிறார்கள் என்பதை விட இந்துக்கள் மற்றும் பிற மதத்தினர் இல்லாமல் போனது தான் பிரச்சினையின் உண்மையான  ரூபம். ஹேராம் இந்து தீவிரவாதிகளைப் பற்றிய படம். ஆனால் அது 1940களில் நடந்தது போல் காண்பித்ததால் இந்த மாதிரி ஒரு பிரச்சினை வரவில்லை. ஆனால் இந்த படத்தின் காட்சிகள் அனைத்தும் நிகழ்காலத்தில் நடப்பது போல் இருப்பதால் தான் கூடுதல் எதிர்ப்பு. 

2.  என்ன பண்ணுவது?? விஸ்வரூபத்தின் கதை அப்படி. பாதி படம் ஆப்கானிஸ்தானில் நடக்கிறது. ஆப்கானிஸ்தானிலும் உண்மையாகவே மற்ற மதத்தினர் இல்லை என்றே  நினைக்கின்றேன். எனவே இந்துக்கள் மற்றும் பிற மதத்தினர் அங்கு இருப்பதாகச் சொல்லி அவர்களும் தீவிரவாதத்தில் ஈடுபடுவது போல் காண்பித்தல் சாத்தியமில்லாதது. ஆகவே அங்கு நடக்கும் நல்லதாகட்டும் கெட்டதாகட்டும் அங்கு இருக்கும் மக்கள் செய்வதாகத் தான் காண்பிக்க வேண்டும். அந்த மக்கள் இஸ்லாமிய மதத்தை சார்ந்தவர்களாக போய்விடுவதால், இது இஸ்லாமியர்களைப் பற்றி தவறாக சித்தரிப்பதாக தெரிகிறது.

3.    படம் ஒட்டுமொத்த இஸ்லாமியருக்கு எதிரானது கிடையாது என்பதைச் சொல்வதற்காகவே, படத்தின் நாயகனை ஒரு இந்திய இஸ்லாமியராக காட்டி, அவன் தீவிரவாதத்திற்கு எதிராக போராடுவதாகவும், படம் ஆப்கானிஸ்தானில் இருக்கும் தீவிரவாதத்தைப் பற்றியது மட்டுமே என்று சொல்ல முனைந்து இருக்கிறார். ஆனாலும் அது போதாது, எங்களைப் பற்றி படம் தவறாகத் தான் சித்தரிக்கிறது என்று இஸ்லாமிய சமூகம் கருதுகிறது. எப்படி கமல் தன் படத்தில் தான் நினைத்தைக் கூற முனைந்து இருக்கிறாரோ, அது போல் இஸ்லாமிய சமூகம் தங்கள் சார்பு காரணங்களைக் கூறி படத்திற்கு தடையை வலியுறுத்த கண்டிப்பாக உரிமை இருக்கிறது. தாங்கள் தினமும் செய்யும் தொழுகையைத் தீவிரவாதிகள் அணுகுண்டை வெடிப்பதற்கு முன்னர் செய்வதாகக் காட்டினால், கண்டிப்பாக இஸ்லாமிய சமூகம் எதிர்க்கத் தான் செய்யும்.

4.  இதை எப்படி கையாள்வது?? இந்தியாவில் ஆப்கானிஸ்தானில் நடக்கும் தீவிரவாத்தை பற்றிய படம் எடுக்காமல் தான் இருக்க வேண்டியிருக்கும். அது நியாயமாக இருக்காது. உண்மையாகச் சொல்லப் போனால் கமலின் எல்லா படத்திலும் ஏதாவது ஒரு கடவுளைப் பற்றியோ, மதத்தைப் பற்றியோ விமர்சிக்கத் தவறியதில்லை. அண்மையில் வெளிவந்த கமலின் எல்லா படத்திற்கும் ஏதோ ஒரு சமூகம் எதிர்த்து போராடி இருக்கிறது. நீதிமன்றத்தை நாடி தடை விதிக்க சொன்னார்கள். நீதிமன்றம் முடியாது என்று சொன்னவுடன் பிரச்சினை முடிந்து விட்டது. அது தான் சரியான அணுகுமுறை.

5.   அதை விடுத்து அரசு தேவையில்லாமல் மூக்கை நுழைத்து, தடை விதித்து, பிரச்சினையை ஊதி பெரிதாக்கி விட்டது. இப்பொழுது இரு தரப்புக்கும் நடுவில் ஆவன  செய்த பேச்சுவார்த்தையை தடை விதிக்கும் முன்னரே செய்து இருக்கலாமே.... தமிழக முதலமைச்சரின் அரசியல் சாதுரியம் தெரிந்தது தான். இந்த பிரச்சினை மூலமாக அவர் 1 கல்லை வைத்து 3 மாங்காய்கள் அடித்து இருக்கிறார். 

• இஸ்லாமியர்களின் வாக்கு வங்கியை வரப்போகும் நாடாளுமன்ற தேர்தலில் தமக்கு சாதகமாக மாற்றிக் கொண்டது
• மக்களிடம் தமிழக சட்டம் ஒழுங்கில் தனக்கு இருக்கும் அக்கறையைக் காண்பித்து நற்பேர் சம்பாதித்தது
• கமல்ஹாசனின் பிரதமர் பற்றிய பேச்சு மற்றும் படத்திற்கான தொலைக்காட்சி உரிமை கிடைக்கவில்லை என்பதற்காக ஜெயலலிதா பழி வாங்கினார் என்று சொல்லப்படுகிறது. இது உண்மையோ பொய்யோ, எனக்கு தெரியாது. ஆனால், அப்படி ஒரு பேச்சு எல்லா பக்கமும் ஓடிக் கொண்டு தான் இருக்கிறது. இனிமேல் தயாரிப்பாளர்கள் வேறு ஏதாவது ஒரு தொலைக்காட்சிக்கு படத்தை விற்பார்களா என்ன?

6.        அதேப் போல், கமல்ஹாசனின் தோல்விப்படமாக இருந்திருக்க வேண்டிய விஸ்வரூபமும் இப்பொழுது ஓடாமல் இருக்க வாய்ப்பு இல்லை. ஏனா தேவையில்லாம அளவுக்கு அதிகமான பரபரப்பை படத்திற்கான தடை ஏற்படுத்திவிட்டது தான்.

7.  அப்படியானால் இந்த பிரச்சினையினால் உண்மையாக பாதிக்கப்பட்டவங்க யார்?? இஸ்லாமிய சமூகம் தான். 

"நீதிமன்றம் தடை விதிக்கலையா? நாங்கள் படத்தை எதிர்க்கிறோம். இஸ்லாமியர்களே, படத்தைப் பார்க்காதீர்கள்"

என்று ஒரு அறிவிப்பு விட்டிருந்தால் போதும். படத்திற்கு எதிர்ப்பு தெரிவித்திருந்த மாதிரியும் ஆகியிருக்கும். படமும் ஓடியிருக்காது. இஸ்லாமிய சமூகத்திற்கு சாதகமான ஒரு சூழ்நிலையும் இருந்து இருக்கும். அவர்களுடைய அகிம்சை முறையிலான எதிர்ப்பும் ஆதரவு பெற்றிருக்கும். கண்டிப்பாக அனைத்து எழுத்தாளர்கள் முதற்கொண்டு முற்போக்குவாதிகளும் பாராட்டியிருப்பார்கள்.

கடைசியா என்ன ஆகி இருக்கு??? 

ஆனால், இரு வாரங்களாக பல பிரபலங்களின் மீதான தனிப்பட்ட தாக்குதல்கள், நான் சொன்ன கருத்தை நீ ஏற்கவில்லையா, உடனே உன் வீட்டில் இருக்கும் பெண்களைப் பற்றி தவறாக பேசுவேன் போன்ற கருத்துக்களினால் தேவையில்லாமல் ஊடகங்களில் கருத்து மோதல்கள் பல ஏற்பட்டிருக்கின்றன. இப்படி தவறாக பேசுவது ஏதோ பி.ஜே மட்டும் தான் செய்தார் என்று நினைத்து விடாதீர்கள். அங்கிங்கெனாதபடி எல்லா மதத்தினரும் எல்லா சமூகத்தினரும் செய்தனர். எனக்கு தெரிந்த facebook நண்பர்கள் உட்பட. இணையத்தில் இந்தப்படம் தொடர்பான பதிவுகளின் பின்னூட்டங்களைப் படித்தால் தெரியும். 

இஸ்லாமிய சமூகம் மீது இருக்க வேண்டிய அனுதாப அலை கமல் பக்கம் திரும்பிடுச்சு. அதுமட்டுமில்லாம,  இப்படிப்பட்ட ஒரு தடை விதிக்கும் முறையை ஆரம்பித்து வைத்து ஒரு தவறான முன்னுதாரணமாக ஆகி, பேரையும் கெடுத்துக் கொண்டாச்சு, படத்திலேயும் ஒரு காட்சியும் நீக்கப்படல, படமும் வெளிவந்தாச்சு,, இப்போ வெற்றிப்படமாகவும் ஆகப்போகிறது. 

எளிதாக ஜெயித்திருக்க வேண்டிய போட்டிய தோத்துட்டு வந்த இந்தியன் கிரிக்கெட் அணி நிலைமை தான் இந்த படத்தை எதிர்த்து போராடியவர்களின் இன்றைய நிலைமை...

விகடனுக்கு ஒரு கடிதம்

விகடன் குழுமத்திற்கு,

விகடனை வருடங்களாக வரி விடாமல் படித்து விடும் வாசகன் நான். புதன், வியாழன் மற்றும் சனி காலையில் எழுந்தவுடன் முதலில் நான் செய்வது, கணிணியில் விகடன்.காம் போய் அந்த வார இதழைப் படிப்பது தான். என் மனைவியிடம் கூட பல நேரங்களில் அதற்காக திட்டு வாங்கியதுண்டு. அப்படி ஒரு வாசகனாக நான் இருப்பதற்கு முதற் காரணம், விகடனில் வரும் கட்டுரைகள், கவிதைகள், நையாண்டிகள் மற்றும் செய்திகளின் தரம் மட்டுமே. கருத்துக்கள் சரியோ தவறோ ஆனால் தரம் குறைவாக இருந்ததாக நான் கண்டதில்லை. அப்படிப்பட்ட எண்ணம் வைத்துக் கொண்டிருந்த எனக்கு தங்களின் புதிய வரவான டைம்பாஸ் இதழில் வரும் கிசுகிசு பகுதி அந்தத் தரத்திற்கு பங்கம் விளைவிப்பதாக இருக்கிறது என்பதைக் கூறவே இந்த பதிவு.

பல ஆண்டுகளுக்கு முன்னர் வந்த "பாய்ஸ்" படத்திற்கு விகடன் விமர்சனக் குழு கொடுத்த மதிப்பெண் "சீ! இது ஒரு படமா" என்பது. அதே மதிப்பீடு தான் "துள்ளுவதோ இளமை" படத்திற்கும். "துள்ளுவதோ இளமை" இயக்குனர் கஸ்தூரி ராஜாவின் படங்களைப் பற்றி மக்களுக்குத் தெரிந்தது தான். ஆனால் பிரம்மாண்ட வெற்றிப்பட இயக்குனர் ஷங்கர், விஞ்ஞான எழுத்தாளர் சுஜாதா போன்றோர் பங்குப்பெற்ற "பாய்ஸ்" படத்திற்கும் இப்படி ஒரு மதிப்பீடு கொடுத்த போது தான் விகடனின் தரம் என்ன என்பது எனக்கு புரிந்தது. இத்தனைக்கும் அந்த காலக்கட்டத்தில் சுஜாதா விகடனில் "கற்றதும் பெற்றதும்" எழுதிக் கொண்டிருந்தார். ஆனால் பாரபட்சமில்லாமல், அப்படத்திற்குக் கொடுத்த மதிப்பீட்டைப் பார்த்து, ஆச்சரியப்பட்டிருக்கிறேன்.

இது எல்லாவற்றிற்கும் திருஷ்டி வைத்தாற் போல் இருக்கிறது டைம்பாஸ் கிசுகிசு பகுதி. போன வாரம் தான் முதன் முதலாக படிக்க நேர்ந்தது. படித்த செய்தி கீழே:

"பொள்ளாச்சிப் பக்கம் ஒரு ஷூட்டிங். எக்ஸ் அங்கு ஆஜராகி இருந்தார். நடிப்புக்கு இலக்கண மானவரின் வாரிசுதான் ஹீரோ. தாடிக்காரர் இயக்குநர். இந்தப் படத்தின் ஹீரோயின் அப்போது பரபரப்பான நாயகியாக இருந்தார். நம்முடைய நிருபர் எக்ஸுக்கு இயக்குநர் நல்ல பழக்கம் என்பதால், நேரே அவர் தங்கி இருக்கும் அறைக்குச் சென்றார். அப்போது செல்போன் எல்லாம் வரவில்லை. ஹோட்டல் அறைக்குச் சென்றவர் கதவைத் தட்டலாம் என்று கை வைத்தால், அது தொட்டதுமே திறந்துகொண்டது. உள்ளே... அந்த மும்பைப் பைங்கிளியும் தாடி இயக்குநரும் எசகுபிசகாக இருந்தனர். அதிர்ந்துபோன எக்ஸ், அப்படியே ஓசைப்படாமல் திரும்பிவிட்டார். யாரோ வந்துபோன அரவம் உணர்ந்த இயக்குநர், எழுந்து வெளியே வர... அப்போதுதான் புதிதாகப் பார்ப்பதுபோல வணக்கம் போட்டு நலம் விசாரிக்க ஆரம்பித்தார் நிருபர் எக்ஸ்!"

தெக்கத்திப் பக்க பேச்சாளர் அவர். மண் மணம் மணக்கப் பேசுவார். எக்ஸ் உடன் நல்ல பழக்கம். சும்மா வீட்டுக்குப்போன நிருபரிடம், ''ஒரு போட்டோவை என் இ-மெயில்லேர்ந்து எடுத்துத் தரணும். எனக்கு இந்த கம்ப்யூட்டர்ல அவ்வளவு விவரம் பத்தாது'' என்று அழைத்துப் போனார். பொதுவாக ஒரு போட்டோவை கம்ப்யூட்டரில் சேமிக்கும்போது, அதற்கு முன்பு எந்த ஃபோல்டரில் சேமித்தோமோ அதே இடத்துக்குத்தான் போய் நிற்கும். இந்த விவரம் அவருக்குத் தெரியவில்லை... பாவம். அவர் சொன்ன போட்டோவைச் சேமிக்க ரைட் கிளிக் செய்தால், அது போய் நின்ற ஃபோல்டர் முழுக்க... நிர்வாணப் படங்கள். எக்ஸுக்கு ஷாக். பேச்சாளருக்கு அதைவிட ஷாக். அந்த நேரம் பார்த்து நெற்றி நிறைய பட்டை வேறு போட்டிருந்தார். இருந்தாலும் சமாளித்துக்கொண்டு, ''தம்பி, நீங்க சின்னஞ்சிறுசுக. நாங்கல்லாம் வயசான கிழங்கட்டைங்க... இப்படிப் பார்த்துக்கிட்டாதான் உண்டு'' என்று நெளிந்து வளைந்து சிரித்தார்!

இந்த செய்திக்கு வந்துள்ள பின்னூட்டங்கள்:

கூடையில் என்ன பூ???

சின்ன தம்பி பட ஷூட்டிங்கா?

அது மட்டும் இல்லே ; கற்பை எதிர்த்து கோர்ட் படி ஏறியவர் ; தமிழ் நாட்டுப் பெண்களுக்கு 'கற்பு' சர்டிபிகேட் வழங்கியவர்.

மேற்காண்பது போன்று சினிமா உலகில் நடக்கும் திரை மறைவு வேலைகளை எட்டிப் பார்ப்பதே தவறு. எட்டிப் பார்த்த பின் அதை வெளிப்படுத்தி வியாபாரமாக்குவது விபச்சாரத்திற்கு ஒப்பாகும் என்றே நான் கருதுகிறேன். ஷங்கர், கஸ்தூரி ராஜா போன்றோர் எடுத்த படங்களுக்கும், இந்த செய்திகளுக்கும் வேறுபாடு இருப்பதாக எனக்கு தெரியவில்லை. இப்படிப் பட்ட செய்திகளை வெளியிட்டு, அதை வாசிப்பவர்களின் மனதில் காட்சியாக மலரச் செய்து, அவர்களின் பாலுணர்வைத் தூண்டி, பொருளீட்ட வேண்டிய நிலையிலா நீங்கள் இருக்கிறீர்கள்? தமிழருவி மணியன், ராஜு முருகன்.. போன்றோர் விகடனில் எழுதிக் கொண்டிருக்கையில், இப்படிப் பட்ட ஒரு இதழ் உங்கள் குழுமத்தில் இருந்து வெளிவருவது நன்றாகவா இருக்கிறது? இது அவர்களுக்கு நீங்கள் செய்யும் துரோகம் ஆகாதா? ஒரு பக்கம் உண்மை, நேர்மை, நாணயம் என்று பேசி விட்டு அல்லது கட்டுரைகள் வெளியிட்டு விட்டு, மறுபக்கம் திரைப்படத் துறையினரின் அந்தரங்கங்களை பகிரங்கப்படுத்தி வியாபாரம் செய்வது முரணாக இருக்கிறது. எண்ணிப் பார்க்க வேண்டுகிறேன்.

"கள்வனின் காதலி" என்ற எஸ்.ஜே சூர்யா திரைப்படத்திற்கு விமர்சனம் வெளியிட்ட போது, கல்கி தன் காவியத்திற்கு வைத்த பெயரை, இந்த படத்திற்கு வைத்து கல்கியை அவமானப்படுத்தி விட்டார்கள் என்று வெளியிடப்பட்டு இருந்தது. அதே தான் நானும் கூற விழைகிறேன். விகடன் போன்ற ஒரு குழுமத்தில் இருந்து டைம்பாஸ் கிசுகிசு செய்திகள் வெளியிடுவது, இத்தனை காலமாக விகடனின் தரத்தைக் கட்டி காத்து வந்திருந்த ஆசிரியர்கள், எழுத்தாளர்கள், தொழிலாளர்கள் மற்றும் பலரின் உழைப்பு மற்றும் சிந்தனை ஓட்டத்தை அவமானப்படுத்துவதற்கு இணையாகும் என்றால் மிகையல்ல. இந்த இதழை நிறுத்துவது பொருளாதார காரணங்களுக்காக முடியாதெனினும், குறைந்தபட்சம் இந்த பகுதியையாவது நிறுத்துவீர்கள் என்று எதிர்ப்பார்ப்புடன் காத்திருக்கிறேன்.

இப்படியாக ஒரு கடிதத்தை விகடனுக்கு மின்னஞ்சலில் தட்டி விட்டு ஏதேனும் நடக்கிறதா என்று பார்த்தேன். இந்த வாரம் நிருபர் எக்ஸின் குறிப்புகள் வரவில்லை. நிரந்தரமாக நிறுத்தப்பட்டதா என்று தெரியவில்லை. ஆனால் கிசுகிசு பகுதியும், லிட்டில் ஜான் என்ற பெயரில் அடல்ட்ஸ் ஒன்லி ஜோக்குகளையும் வெளியிட்டுள்ளது. எதிர்பார்த்தது போலவே ஏமாற்றம் தான். நமக்கு இந்த சமுதாயத்தின் மீது எந்த ஒரு கட்டுப்பாடுமே கிடையாதா? எந்தவொரு மாற்றம் வேண்டுமென்றாலும், மக்களைக் கும்பலாக சேர்த்து போராட்டம் நடத்தினால் தான் காதில் விழுமென்றால் கல்வி கட்டுரைகள் பதிவுகளினால் பயன் தான் என்ன? அதுவும் பவள விழா கொண்டாடிய ஒரு பத்திரிக்கையே தன் தவறுகளைத் திருத்திக் கொள்ள தயாரில்லை என்றால், பணத்திற்காகவும் ஓட்டுக்காகவும் அரசியல் பண்ணும் அரசியல்வாதிகளை எங்கு போய் குறை சொல்ல?

பி.கு: விதண்டாவாதிகள் டைம்பாஸில் வந்த கிசுகிசுவை இங்கு வெளியிட்டு நான் விளம்பரம் தேடிக்கொண்டதாக நினைத்துக் கொள்ள வாய்ப்புகள் உண்டு என்பதை அறிந்தே இதை எழுதியிருக்கிறேன். ஆனால் வேறு வழி இல்லை. தவறு என்ன என்பதை சுட்டிக் காட்ட அதைச் சொல்லத் தான் வேண்டியிருக்கிறது.

விஜயகாந்த்

விஜயகாந்த் பத்திரிக்கையாளர்கள் மீது பாய்ந்து விட்டார். இன்னும் சில நாட்களுக்கு ஊடகங்களுக்கு பெரிய அவல் கிடைத்து விட்டது. விஜயகாந்தின் புண்ணியத்தால் சின்மயி பற்றிய செய்திகள் மங்கி விடும். சின்மயி மற்றும் விஜயகாந்த், இருவர் விடயங்களில் வெளியே வராத உண்மைகளை ஊடகங்கள் எடுத்துரைப்பதற்கு பதிலாக, அதை வியாபாரமாக்கி குளிர் காய்ந்துள்ளனர் என்பதே உண்மை.

விஜயகாந்த் ஒரு முன்கோபி என்பது அறிந்ததே! சட்டமன்றத்திலேயே நாக்கைத் துறுத்தி பேசியதை மட்டும் வைத்து சொல்லவில்லை. பொதுக் கூட்டங்களில் பேச்சுக்கு இடையூறாக இருக்கும் சில பேரை அவர் கூட்டத்தில் இருந்து வெளியேற்றும் முறையிலேயே நாம் தெரிந்து கொள்ளலாம். அப்படிப்பட்ட கோப குணம் கொண்ட ஒருவரிடம், அவருடைய கட்சி சட்டமன்ற உறுப்பினர்கள் அதிமுக தலைமையைச்  சந்தித்த நேரத்தில், அதாவது முதுகில் குத்தப்பட்ட வலியுடன் இருக்கும் நிலையில், அதிமுக சார்பு அலைவரிசை (ஜெயா) கேள்வி கேட்கப் போக, விஜயகாந்த் தன் குணத்தைக் காட்டி விட்டார். ஊடகங்கள் இந்த காணொளியை நாளை முழுதும் தொலைக்காட்சியில் ஓளிபரப்பப் போகிறது. ஆனால் இதில் மறைக்கப்பட்ட உண்மைகள் என்ன என்ன?

உண்மை 1:

விஜயகாந்திற்கு எப்படியோ கணிசமான ஒரு ஓட்டு வங்கி தமிழகத்தில் சேர்ந்து விட்டது. அதை போன தேர்தலில் வடிவேலுவை வைத்து சிதறடிக்க பார்த்த திமுக, முழுதாக வெற்றி பெற முடியவில்லை. ஓட்டு வங்கி இருக்கும் வரை அவருடன் கூட்டணி வைத்து தான் ஆக வேண்டும். நாடாளுமன்ற தேர்தல் வேறு வரப் போகிறது. தெருவெல்லாம் டாஸ்மாக் திறந்து வைத்துக் கொண்டு அவரைக் குடிகாரர் என்று சொல்வது மக்களிடம் பலிக்கவில்லை. எனவே அவரது கையை வைத்தே அவர் கண்ணைக் குத்த அதிமுக காய்களை நகர்த்த, அதற்கு ஏதுவாக விஜயகாந்தும் நடந்து கொள்கிறார். ஏன் ஜெயலலிதாவை சந்திக்கக் சென்ற 4 தேமுதிக சட்டமன்ற உறுப்பினர்களே "அம்மா! நாங்க இங்க வந்து உங்களைப் பாத்தது பத்தி விஜயகாந்த் கிட்ட கேட்டாலே போதும். அவர் கோபத்தில பொங்கி தன் மேலேயே மண்ணை வாரி போட்டுக்குவார்" என்று யோசனை கொடுத்து இருக்கலாம்.

உண்மை 2:

இந்த 4 பேரும் தங்கள் தொகுதி நலன் சம்பந்தமாக முதல்வரைச் சந்தித்ததாக கூறியுள்ளனர். தொகுதிக்காக இவர்கள் செய்தது தான் என்ன இந்த ஒரு வருடத்தில்? கடந்த மே மாதத்தில் ஜூனியர் விகடன் நடத்திய வாக்கெடுப்பில் இவர்களைப் பற்றி மக்கள் என்ன சொல்லி இருக்கிறார்கள் என்று பார்ப்போம். கீழே உள்ள படங்களைப் பாருங்கள். அனைவரும் பாரபட்சமில்லாமல் மோசம் என்று மக்களால் போற்றப்பட்டுள்ளனர். இவர்களா முதல்வரைச் சந்தித்து தொகுதி நலன் சம்பந்தமாக பேசியிருப்பார்கள்?

திமுகவிற்கு தேர்தலுக்கு பிறகு எப்படி வடிவேலு தேவைப் படவில்லையோ, அதே கதி தான் இந்த 4 பேருக்கும், இந்த சட்டமன்ற உறுப்பினர் பதவிக்காலம் முடிந்தவுடன். அதற்குள்ளாக முடிந்தவரை சம்பாதித்து கொள்ளத்தான் பார்ப்பார்கள். இவர்கள் தேமுதிகவில் இருந்து விலகி அதிமுகவிலும் சேர மாட்டார்கள். ஏனெனில் கட்சி தாவல் சட்டப்படி சட்டமன்ற உறுப்பினர் பதவி போய்விடும். இதைப் போன்று போன ஆட்சியில் எஸ்.வி.சேகர் அதிமுகவில் இருந்து சட்டமன்றம் சென்று, பின்னர் திமுக செயற்கூட்டத்தில் எல்லாம் கலந்துக் கொண்டு, திமுகவில் கடந்த தேர்தலில் இடம் கிடைக்காதலால், இப்பொழுது மீண்டும் அதிமுகவில் சேர ஜெயலலிதாவிடம் நேரம் கேட்டுக் கொண்டிருக்கிறார். இந்த 4 பேரும் கண்டிப்பாக தேமுதிகவில் இருந்து விலகி விட்டு எந்த கட்சியும் சாராத சட்டமன்ற உறுப்பினர்களாக, போன முறை எஸ்.வி.சேகர் இருந்த மாதிரி இருக்கப் போகிறார்கள். 

ஆக இந்த 4 பேரும் மக்களுக்கு சேவை செய்வதற்காக வரவில்லை. இவர்கள் எந்த கட்சியில் இருந்தாலும் நமக்கு பயன் ஒன்றும் இல்லை. இதில் அருண்பாண்டியன் விஜயகாந்த் மூலமாகத்  தான் ஊமை விழிகள் சினிமாவில் அறிமுகமானவர். விஜயகாந்தை உண்மையாக முதுகில் குத்தியவர் இவர் தான்.

உண்மை 3:

அதிமுக திமுக இரண்டின் நடவடிக்கைகளைப் பார்த்தால், தமிழகத்தில் இவர்களைத் தவிர வேறு யாரும் ஆட்சிக்கு வரக் கூடாது என்பதில் குறியாக இருக்கிறார்கள். மூன்றாவது அணியாக மாற வாய்ப்பு உள்ள வைகோவிற்கு சிறை (அதிமுக ஆட்சியில்), சீமானுக்கு சிறை (திமுக ஆட்சியில்), விஜயகாந்திற்கு சிறை எல்லாம் வேண்டாம் முன்கோபமே போதும், கம்யூனிஸ்ட் கட்சி தா.பாவின் பேட்டிகளைப் பார்த்தால் அவர் அதிமுகவில் சேர்ந்து விட்டாரா என்று எண்ணத் தோன்றுகிறது. இவையெல்லாம் பார்க்கும் போது இந்த இரண்டு கட்சியை விட்டால் தமிழகத்திற்கு வேறு வழியே இல்லை மாதிரி தெரிகிறது. அப்படியும் மீறி யாருக்காவது லாட்டரி பரிசு போன்று ஓட்டு வங்கி சேர்ந்து விட்டால் அதை சிதறடிக்க இந்த கட்சிகள் செயல்படுத்தும் உத்திகள் தான் எத்தனை!

இதை விஜயகாந்த் ஆதரவு பதிவாக நான் எழுதவில்லை. சில நிகழ்வுகளை ஊடகங்கள் பதிவு செய்யும் விதம் சரியாக இல்லை என்றே சொல்ல வருகிறேன். கண்டிப்பாக விஜயகாந்தின் செயல் மோசமானது தான். நண்பர்களைத் திட்டுவதைப் போல் எல்லாரையும் திட்டுவது பொது வாழ்க்கைக்கு சரியாகாது. ஒத்தும் வராது. அரசியல் ஆசைகளை அவர் மூட்டைக்  கட்டி வைத்து விடலாம்.  ஆனால் அவரின் இந்த குணத்தைப் பிற கட்சிகள் தங்களுக்கு சாதகமாக பயன்படுத்தி ஓட்டுக்களாக மாற்றிக் கொள்கிறது. அதை ஊடகங்கள் கண்டும் காணாமலும் இருக்கின்றன என்பதே என் குற்றச்சாட்டு.

ஊடகங்களும் உதவவில்லை. மூன்றாம் அணி அமைக்க திறனுள்ள தலைவர்களும் ஒன்று சேர வழி தேடப் போவதில்லை. தனியாக நின்று எதிர்த்து வெற்றி பெற திமுக அதிமுக ஒன்றும் சாதாரண எலிகள்  இல்லை. அவை பெரிய யானைகள்... என்று விடுபெறும் தமிழகம் திமுக அதிமுகவிடம் இருந்து???

வீதிக்கு வராத அடையாளங்கள்

வழக்கு எண் 18/9 படத்திற்கு ஆனந்த விகடன் 55 மதிப்பெண் கொடுத்துள்ளது. கடைசி காட்சிகளில் மக்கள் எழுந்து நின்று கை தட்டுகிறார்கள் என்று படித்தேன்,கேட்டேன். சக இயக்குனர்களிடம் இருந்து பாராட்டுகள். படம் கண்டிப்பாக வெற்றி பெற்று விட்டது. இன்றும் கூட அரங்கம் நிறைந்த காட்சியாகத் தான் ஓடியது. கலகலப்பு போன்ற ஒரு காமெடி படமும் ஓடிக் கொண்டிருக்கும் வேலையிலும் அரங்கம் நிறைந்து இருக்கிறது என்றால், மக்களின் மனதைக் கண்டிப்பாக தொட்டிருக்கிறது என்பதில் சந்தேகமில்லை.

மிகுந்த வரவேற்பைப் பெற்றுள்ளதற்கு முக்கியமான காரணமாக நான் நினைப்பது, படத்தில் வரும் இன்ஸ்பெக்டர் போன்ற ஒரு கதாபாத்திரத்தை ஒவ்வொருவரும் தன் வாழ்க்கையில் சந்தித்து கொண்டிருப்பதும், அவர்களை எதுவுமே பண்ண முடியாமல் கையாலாகாதனத்தின் மொத்த உருவமாக வாழ்வதும், ஜோதி போன்ற கதாபாத்திரத்தின் மூலமாக தான் செய்ய வேண்டியதை செய்து முடித்ததினால் வரும் மன நிம்மதியே!!

"என்னடா இவன் இன்ஸ்பெக்டர் கதாபாத்திரம் அவ்வளவு பேரா இருக்கின்றனர் இந்த சமூகத்தில் என்று நினைக்கிறீர்களா? நான் சந்திக்கவே இல்லையே!"  "இவனுக்கு இதே வேலை டா எப்ப பாரு புலம்பிக்கிட்டு" என்று யோசிப்பவர்களே! நீங்கள் இன்ஸ்பெக்டரைப் போல் ஒருவரைச் சந்திக்காமல் இருக்கின்றீர்கள் என்றால் ஆச்சரியம் தான். ஏனென்றால் இங்கு இன்ஸ்பெக்டர் கதாபாத்திரங்களுக்கு பஞ்சம் இல்லை! ஜோதிகளுக்கு தான். இல்லை நீங்களே ஒரு இன்ஸ்பெக்டர் கதாபாத்திரமாக இருக்கலாம். ஆனால் அடையாளம் வீதிக்கு வராமல் இருக்கலாம். உங்களை வெளிச்சம் போட்டுக் காட்ட ஜோதி இன்னும் தயாராகவில்லை. தொடர்ந்து படியுங்கள்!!

ஷர்மான் ஜோஷி நடித்த "Life in a metro" படம் நீங்கள் பார்க்க வேண்டும். அதில் ஷர்மான் ஜோஷி கதாபாத்திரம் பணி உயர்வுக்காகவும், பணத்திற்காகவும். தன் உயர் அதிகாரிகளுக்கு தேவையான "எல்லாவற்றையும்" (வீட்டு வேலைகள், பிற உதவிகள், அதிகாரிக்களுக்கு ஜால்ரா, அவருக்கு பிடித்த பெண்ணுடன் உல்லாசமாக இருப்பதற்கு தன் வீட்டைக் கொடுப்பது, இத்யாதி, இத்யாதி) செய்து கொடுப்பதாக கதை செல்லும். வெறும் பணி உயர்வுக்காக, சில லட்சங்களுக்காக,  தன்னுடைய சுய மரியாதை, பண்பு, காதல் எல்லாவற்றையும் இழப்பதாக காண்பிக்கப் படும்.  ஷர்மான் ஜோஷி இழந்து பெற்ற பணி உயர்வு நியாயமாக யாருக்கு கிடைத்திருக்க வேண்டுமோ, அவர் தான் இந்த படத்தின் "ஜோதி". உயர் அதிகாரிகளே இன்ஸ்பெக்டர் கதாபாத்திரங்கள். இந்தியா முழுக்க இப்படி ஒவ்வொரு செயல்பாடுகளிலும் / அலுவலகத்திலும்,  ஏகப்பட்ட ஜோதிகளும் இன்ஸ்பெக்டர்களுமே நிறைந்து உள்ளனர். இப்பொழுது சொல்லுங்கள், நீங்கள் இந்த இன்ஸ்பெக்டர் கதாபாத்திரத்தைச் சந்தித்து இருக்கிறீர்களா என்று??

எஸ்.இராமகிருஷ்ணன் தன் கட்டுரைகளில் ஒன்றில் எழுதியிருப்பார் "ஒரு நாள் சும்மா தி.நகரில் நின்று கொண்டு பத்து ரூபாய் கட்டு வைத்து கொண்டு, உங்களைத் தாண்டிப் போகும் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒரு பத்து ரூபாய் கொடுங்கள். நிறைய பேர் ஏன் என்று கேட்காமல் வாங்கி செல்வர்". அப்படி ஆகி விட்டது இன்று பணத்திற்க்கான தேடல். பணம் சேர்ப்பது முக்கியம் தான் ஆனால் நீங்கள் சேர்க்கும் அல்லது உங்களை வந்தடையும் பணம் / பதவி உங்களுக்கு உரியது தானா என்று எண்ணிப் பாருங்கள். அந்த பணம் / பதவி உங்களுக்கு உரியது இல்லை என்றால், நிராகரித்து விடுங்கள். 

அப்படி இல்லாமல் அதை உங்களோடு ஒட்டி கொள்ள அனுமதித்தால், காலப் போக்கில் நீங்கள் ஒரு இன்ஸ்பெக்டர் கதாபாத்திரம் ஆகி விடுவீர்கள். உங்கள் வேலையிலும் தரம் இருக்காது, குறைந்து விடும். ஆனாலும் பணம் பதவி எதையும் விட மனம் ஒத்துக் கொள்ளாது. எனவே பதவியையும் பணத்தையும் காப்பாற்றிக் கொள்ள அரசியல் பண்ண ஆரம்பித்து விடுவீர்கள். ஜால்ராக்களை உங்களோடு சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டியிருக்கும். அந்த ஜால்ராக்களுக்கு பின்னர் பணம் பதவிகள் வாங்கி கொடுக்க வேண்டியிருக்கும். நேர்மையாக செயல்பட வேண்டிய தருணங்களில், தங்கள் ஜால்ராக்களுக்கும் அடிப்பொடிக்களுக்கும் பணம் பதவி வாங்கி தருவதில் அக்கறை காட்ட வேண்டி வரும். அப்படி செயல்படவில்லையென்றால் ஜால்ராக்கள் உங்கள் எதிரிகளோடு சேர்ந்து உங்களைக் கவிழ்த்து விடுவார்கள்.  ஆக மொத்ததில் நீங்கள் மனதளவில் ஒரு ரவுடியைப் / அரசியல்வாதியை போன்று வாழ்வீர்கள். ஆனால் வெளியே ஒரு அரசாங்க அதிகாரியாகவோ / மேலாளராகவோ பார்க்கப் படுவீர்கள்.

இப்படி பணம் சேர்த்து என்ன பயன்? உங்களின் இந்த மாதிரியான அணுகுமுறையினால் நாட்டில் நேர்மையானவர்களின் நம்பிக்கை குறைந்து கொண்டே வருகிறது. நாடே சீரழிந்து வருகின்றது. அது உங்களின் குழந்தைகளின் எதிர்காலத்தையும் தானே பாதிக்கிறது? ஆனாலும் ஏன் திருந்த மனம் ஒத்துக் கொள்ள மறுக்கிறது? படத்தில் இன்ஸ்பெக்டர் தூய இருதயத்தின் மகன், அரசியல்வாதியின் மகன், அநியாயமாக கட்டணம் வசூலிக்கும் பள்ளியின் தாளாளரின் மகன் என அனைவருமே அயோக்கியர்களாகவே காண்பிக்கப் பட்டுள்ளனர். இதைப் போன்று தானே உங்கள் குழந்தைகளும் வருவார்கள்? அது உங்களுக்கு சம்மதமா? படத்தில் காண்பிப்பது போல இப்படி பட்டவர்கள் இந்தியாவில் இன்ஸ்பெக்டர், அரசியல்வாதிகளாக மட்டும் இருப்பதில்லை. எல்லா துறையிலும் இருக்கிறார்கள். இந்த பதிவுக்கு facebookல் like போடும் நண்பர்களில் கூட பல இன்ஸ்பெக்டர்கள் ஒளிந்து இருப்பார்கள்.

ஆக மொத்ததில் எங்கும் அரசியல் மட்டுமே நீக்கமற நிறைந்து இருக்கிறது. யாரும் அப்பாற்படவில்லை. எனவே எல்லாருக்கும் வசதியாக போய்விட்டது. நாமும் அதே தப்பைச் செய்து விட்டு, "நான் மட்டும் என்ன செய்ய முடியும்? எல்லாரும் அப்படி தான் பண்றாங்க" என்று எளிதாக சொல்லிக் கொண்டு போய் விடலாம். ஞாபகம் வைத்து கொள்ளுங்கள்! நீங்கள் செய்யும் ஒவ்வொரு அநியாயத்திற்கும் எதிர்கால சந்ததியினர் துன்பப்பட போகின்றனர். அதில் உங்கள் வாரிசுகளும் அடக்கம். அவர்களுக்கு நாளை நியாயமாக கிடைக்க வேண்டியது கிடைக்காமல் போய் உங்களிடம் வந்து கண்ணீர் சிந்தும் போது, நீங்கள் ஷர்மான் ஜோஷி போல் அநியாயமாக பெற்ற பணம் / பதவி அல்லது தகுதியற்றவர்களுக்கு வாரி கொடுத்த பதவிகள் உங்கள் மனதை உறுத்தும். நிம்மதியாக சாக விடாது. 

பணமும் பதவியும் பிரதானம் இல்லை நண்பர்களே. நேர்மையும், தப்பு நடக்கும் போது எதிர்த்து நின்று கோபத்துடன் தட்டி கேட்கும் தைரியமும் தான் ஒரு ஆரோக்கியமான சமுதாயத்தை உருவாக்கும். இந்த வாரம் வெளியான வட்டியும் முதலும் தொடரில் வினோபாவே கூறியதாக எழுதப்பட்ட ஒன்று இங்கு மிகவும் பொருத்தமாக இருக்கும். "என் அன்பு, மனிதம், கோபம் இதை எல்லாம் முழுவதுமாக வெளிப்படுத்த முடியாமல் எந்த அரசியலாவது தடையாக இருந்தால், அது எனக்கு வேண்டாம்"

திருந்த வேண்டும் நண்பர்களே! உண்மையாக கல்வி கற்றவர்கள் / மனிதர்களாக வாழ நினைப்பவர்கள் / மனசாட்சி உள்ளவர்கள் மாறுவார்கள். இல்லையென்றால் இன்ஸ்பெக்டர் அவர்களே! உங்களுக்கான "ஜோதி" தயாராகும் வரை காத்திருங்கள், உங்கள் அடையாளங்கள் வீதிக்கு வரும் நாள் அருகில் தான் உள்ளது.

சென்னை படுத்தும் பாடு

சென்னையில் ஒரு மழைக்காலம் - கௌதம் மேனனின் படத்திற்கு வேண்டுமானால் ஒரு கவித்துவமான தலைப்பாக இருக்கலாம். ஆனால் நிதர்சன வாழ்க்கையில் - சாணத்தை மிதித்தால் வரும் உணர்வுக்கு சமமான எரிச்சலையும், இயலாமையும், கோபமும் கொடுக்கும் ஒரு அனுபவம்.

சென்னையில் ஒரு அரசு இயங்குகிறதா என்று சிந்திக்க வேண்டிய அளவிற்கு தள்ளி விடுகிறது ஒவ்வொரு மழைக்காலமும்.மழை வருவதற்கு முன்னர், அரசு அதிகாரிகளும், அமைச்சர்களும் இந்த தடவை போன மழைக்காலம் போல் இருக்காது; வடிகால்கள் சரியாக அமைக்கப்பட்டுள்ளன என்று உறுதி கொடுப்பது தான் மிச்சம். ஆனால் வருடத்திற்கு வருடம் நிலைமை கட்டுக்கு அடங்காமல் மோசமாகிக் கொண்டே போவது தான் உண்மை.

ஊரெங்கும் குப்பைக்கூளம், அதனால் வரும் நாற்றம், முழங்கால் அளவு தண்ணீரில் அலுவலக பேருந்துகளைப் பிடிக்க ஓட வேண்டிய கட்டாயம், அலுவலக பேருந்துகளை விட்டு விட்டால் பின்னர் 570, 19B, 21H, M119,47D,5A போன்ற எப்போதுமே கூட்டமாகவே போகும் பேருந்துகளில், கசங்கி பிதுங்கி பிழியப்பட்டு அலுவலகம் செல்ல வேண்டிய கட்டாயம், அப்படிப்பட்ட பேருந்துகளுக்காக நிற்பதற்கு சரியான ஒரு நிறுத்தம் இல்லாமை, அப்படியே இருந்தாலும் அங்கு ஏதுவான நிழற்குடை இல்லாமல் பேருந்தில் ஏறுவதற்குள் பாதி நனைந்து விடும் அவலம், ஆட்டோகாரர்களின் அடாவடித்தனம், மீட்டர் போட்டு ஓட்டாமல் கட்டணங்களைத் தங்கள் விருப்பத்திற்கு ஏற்றிக் கேட்பது... இப்படி சொல்லிக் கொண்டே போகலாம். 

மேலே கூறியவை அனைத்தும் ஏதோ இந்த வருடம் நடப்பது தான் அடுத்த வருடம் சரியாகி விடும் என்பதல்ல. இது கடந்த 20 வருடங்களாக இப்படிதான் இருக்கிறது. திமுக அதிமுக 1967ல் இருந்து ஆட்சி செய்தும் இவர்களின் அணுகுமுறையினால் எந்த முன்னேற்றமும் ஏற்படவில்லை.காரணம் அவர்களின் அறிவும் திறமையும் அவ்வளவு தான். 

திமுக அரசினால் தொடங்கப்பட்ட வேலை வாய்ப்பு அலுவலகத்திற்கான இணையத்தளம் தான் மு.க.வின் திறத்திற்கு எடுத்துக்காட்டு. (http://tnvelaivaaippu.gov.in) இன்னும் முழுமையான செயல்பாட்டிற்கு வராமல் எல்லாரையும் குழப்பத்தில் வைத்துக் கொண்டு இருப்பது தான் நிதர்சனம். அதற்காக செலவழித்த காசு மட்டும் தான் உண்மை. மற்றவை அனைத்தும் கனவுகள் தான். சட்டியில் இருந்தால் தானே அகப்பையில் வரும்!! கல்லூரியின் வாசலைக் கூட தொடாதவர்கள், அறிவுப்பூர்வமாக யோசித்து எப்படி இந்த பிரச்சினைகளுக்கு தீர்வு காணப் போகிறார்கள்? காமராஜர் காலத்தில் படிக்காதவர்கள் தானே நல்லாட்சி தந்தார்கள் என்றால், அவர்கள் நேர்மையானவர்களாக இருந்தார்கள். நேர்மைக்கும் நம்மை ஆளும் கட்சிகளுக்கும் துளி சம்பந்தம் உண்டா? ஒன்று படித்து இருக்க வேண்டும். இல்லை நேர்மை இருக்க வேண்டும். இரண்டும் இல்லை. பணம் சம்பாதிக்கும் ஆசை ஒன்று தான் உண்டு. அதன் விளைவு தான் இந்த படங்களும் சென்னையின் இன்றைய நிலைமையும்!!

வேளச்சேரி அந்தோணி பள்ளி சந்திப்பு

சோழிங்கநல்லூர் பேருந்து நிறுத்தம் தான் அதிமுக அரசின் மக்கள் பிரச்சினைகளைத் தீர்க்கும் திறத்திற்கு எடுத்துக்காட்டு. சோழிங்கநல்லூர் பேருந்து நிறுத்தத்தில் நிழற்குடையில் கூரை கிடையாது. சமதளமான ஒரு சாலை கிடையாது. மழை நீர் வடிகால் இருக்காது. ஆனால், அம்மாவைப் பாராட்டி தொகுதி சட்டமன்ற உறுப்பினர் வைத்திருக்கும் ஒரு கட்-அவுட் 5 வருடத்திற்கு கண்டிப்பாக பேருந்து நிறுத்தத்தில் இருந்துக் கொண்டே இருக்கும். ஜால்ராவின் மொத்த உருவம் தான் இந்த அரசும் சட்டமன்ற உறுப்பினர்களும்!!! எனவே அடுத்த வருடமும் இதே நிலைமை தான்.. துரைமுருகன் (திமுக பொதுப்பணித்துறை அமைச்சர்), மு.க.ஸ்டாலின் (திமுக உள்ளாட்சித்துறைஅமைச்சர்), மா.சுப்பிரமணியன் (முன்னாள் சென்னை மேயர்) பதில், சைதை துரைசாமியை (இன்றைய சென்னை மேயர்) திட்டிக் கொண்டிருப்போம்!!

டான்சி நகர் குப்பைக் கூளம்

எனது வீட்டிற்கு பக்கத்தில்

சரி திமுக அதிமுக தான் இப்படி என்றால், இவர்களின் மாற்றாக தமிழக மக்கள் தேர்ந்தெடுத்து இருக்கும் தேமுதிக அவர்களை விட மோசமாக கொள்கைகளே இல்லாமல் இருக்கிறது. என்ன பண்ணுவது என்றே தெரியவில்லை.சென்னையை விட்டு போய் விடலாம் என்றால், படித்த படிப்பிற்கு வேலை இங்கே மட்டும் தான் இருக்கிறது, கிடைக்கிறது. சொந்த ஊருக்கு போய் விடலாம் ஆனால், சொந்தமாக தான் வேலை தொடங்க வேண்டும். இல்லை வைத்திருக்கும் பணத்தை வைத்து வாழக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும்.

இப்பொழுது தான் புரிகிறது வெளிநாடுகளுக்கு போகும் இந்தியர்களின் எண்ணிக்கை அதிகமாகிக் கொண்டே போவதன் காரணம். அங்கே எல்லாம் பிரச்சினை இல்லை என்பதல்ல. ஆனால் இது போன்ற வாழ்வாதார பிரச்சினைகள் இல்லை. பிறந்த நாட்டிற்கும் கல்வி கொடுத்த ஊருக்கும் ஏதும் செய்யாமல் ஓடிப் போகும் மகனிடம், "தேவர் மகன்" சிவாஜி கூறும் வசனம் தான் ஞாபகம் வருகிறது. விதை விதைத்தவுடன் பழம் சாப்பிட வேண்டும் என்றால் முடியாது என்று எனக்கும் புரியும். ஆனால் விதை விதைக்கப் படுகிறதா என்றாவது தெரிய வேண்டுமே?? நான் தான் இப்படிப்பட்ட சூழ்நிலையில் வாழ்கிறேன். என் சந்ததியினருக்காவது தேர்ந்த வாழ்க்கை கிடைக்குமா என்பதாவது தெரிய வேண்டுமே!!

பாரதி கடவுளிடம் முறையிடுவது போன்ற ஒரு காட்சி பார்த்து இருக்கிறேன் "பராசக்தியே! காலையில் எழுந்தவுடனேயே பணப்பிரச்சினை. குழந்தைக்கு காய்ச்சல், எனக்கு ஏற்பட்டு இருக்கிற புதிய பழக்கத்தினால் தலை வேறு கிறுகிறுக்கிறது. நான் என்ன செய்வேன்? என்னை இந்த அற்பமான அரிசி உப்பு பிரச்சினைகளில் இருந்து விடுதலை செய்ய மாட்டாயா? .... கடைசியாக சொல்கிறேன் நீ இப்படி எல்லாம் என்னை அற்ப தொல்லைகளுக்கு உட்படுத்திக் கொண்டு இருந்தால் நான் நாஸ்திகனாகி விடுவேன்". இதே நிலைமையில் தான் நானும் இருக்கிறேன்.

அடுத்த தேர்தலிலாவது படித்த நேர்மையானவர்கள், அநீதியைக் எதிர்ப்பவர்கள், மக்கள் பிரச்சினைக்காக குரல் கொடுப்பவர்கள் ஆட்சிக்கு வர வேண்டும். நிர்வாகம் சீர்பட வேண்டும். அரசுத் துறை அலுவலகங்கள் செயல்பட வேண்டும். இல்லாவிட்டால் நானும் இந்த நாட்டை விட்டு வெளியே செல்ல தான் வேண்டி இருக்கும். 

தலைப்பெல்லாம் தேவையில்லை!!

தமிழக மக்களிடம் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவது என்பது அவ்வளவு எளிதான காரியம் அல்ல. இதற்கான தொடர் அடையாளமே திமுக அதிமுக ஆகியோரின் தேர்தல் அறிக்கைகள். திமுக தலைமைக்கு ஒரு அரிய இடம் தமிழக அரசியலில் உண்டு. எந்த விதமான மோசமான உத்தியையும் அவர்கள் தான் முதலில் அறிமுகப் படுத்துவார்கள். நான் இப்போது நடப்பவற்றை வைத்து கூற வில்லை. கட்சி ஆரம்பித்த நாளிலிருந்தே அப்படிதான்!

கேடு கெட்ட கூட்டணி அரசியல், மொழி உணர்வைத் தூண்டி அரசியலில் தன்னிடத்தை உறுதிபடுத்துதல், சினிமா மோகத்தை வைத்து அரசியல் வியாபாரம் பண்ணுவது (1967). மதுவை அரசாங்கமே விற்பது, ஊழல் (1967 - 1974), இலவசங்கள், ஓட்டுக்குப் பணம் (2006 - 2011) என தமிழ் சமூகத்தில் புரையோடிப் போயிருக்கும் அனைத்து புற்று நோய்களுமே திமுகவின் முத்திரைகளே! 

திமுகவின் இந்த போக்கினை, நியாயமாக மக்கள் எதிர்த்து இருக்க வேண்டும். ஆனால், மக்களோ, திமுகவை எதிர்த்த கட்சிகளோ, அதைச் செய்யாமல், அவர்களை அடக்க அவர்களின் பல்லையே பயன் படுத்தினார்கள். சினிமா மோகத்தை வைத்து அரசியல் வியாபாரம் பண்ணுவது என்னும் உத்தியைப் பயன்படுத்தி, எம்.ஜி.ஆர், திமுகவை தான் உயிரோடு இருக்கும் வரை ஆட்சி பக்கம் எட்டி பார்க்க கூட விடவில்லை. அதைத் தான் இன்று ஜெயலலிதா செய்திருக்கிறார். கருணாநிதியின் இலவசங்களை தோற்கடிக்க தானும் இலவசங்களை அள்ளி வீசியிருக்கிறார். தமிழகத்தின் நிலைமை ஆங்கிலத்தில் சொல்வதானால் ஒரு "catch 22"  மாதிரி ஆகிப் போய்விட்டது.

கோழியிலிருந்து முட்டையா? முட்டையிலிருந்து கோழியா.

அரசியல்வாதிகளிடம் போய் கேட்டால், "மக்கள் இலவசங்களையும் ஓட்டுக்கு பணத்தையும் தான் விரும்புகிறார்கள். வரிசையில் நிற்க விரும்புவதில்லை. வேலை சீக்கிரம் ஆக வேண்டியதன் காரணமாக லஞ்சம் கொடுக்க தயாராக இருக்கிறார்கள். நாங்கள் இலவசங்களை எதிர்த்தால் எங்களைத் தேர்தலில் தோற்கடிக்கிறார்கள். கூட்டணி வேண்டாம் என்று தனியாக நின்றால் புறக்கணிக்கிறார்கள். பின்னர் நாங்கள் என்ன செய்வது? இலவசங்களும் கூட்டணி தான் எங்களைக் காப்பாற்றுகிறது". அவர்கள் சொல்வதைப் பார்த்தால் மக்கள் தான் ஊழலையும் இலவசத்தையும் ஆரம்பிப்பதாக தெரியும்.

"ஊழலற்ற ஆட்சி என்பதே கானல் நீர். எதை வைத்து நம்புவது? போன வருடத்தில் மட்டும், ஸ்பெக்ட்ரம், காமன்வெல்த், ஆதர்ஷ் வீட்டு வசதி வாரிய ஊழல் என கணக்கிலடங்கா பணம் கொள்ளையடிக்கப் பட்டுள்ளது. மாறி மாறி திராவிட கட்சிகள் ஆட்சி புரிந்து தங்கள் குடும்பத்தினர், ஆதரவாளர்கள் செழிப்புற செய்திருக்கிறார்கள் தவிர சமுதாய முன்னேற்றத்திற்கு என்ன நடந்திருக்கிறது? யார் வந்தாலும் ஒன்று தான். கட்சியையோ அரசையோ நம்பி பயனில்லை. எங்கள் பணம் தான் எங்களைக் காப்பாற்றும். அதைச் சம்பாதிப்பது தான் எங்கள் குறிக்கோள். அதனால் தான் பணமோ பொருளோ எந்த வழியில் வந்தாலும் ஏற்றுக் கொள்கிறோம்." இது தான் மக்களின் எண்ணம். 

கேள்வி எண் 1) இதில் யார் முதலில் மாறுவது? மக்கள் மாற வேண்டுமா? இல்லை அரசியல்வாதிகளா? எப்படி மாற்றம் கொண்டு வருவது?

வியாபாரமும் சுயநலமே வாழ்வியல் நோக்கம்

எல்லாவற்றையும் வியாபாரமாகவும் பணமாகவும் பார்ப்பது தான் அனைத்து பிரச்சினைகளுக்கும் மூலக் காரணம். மொழி உணர்வைத் தூண்டி தமிழ் உணர்வை ஒன்றுப்படுத்தியது திமுகவின் தவறில்லை. ஆட்சிக்கு வந்த பின் அதைக் கண்டு கொள்ளாமல் விட்டது தான் தப்பு. இன்று வரை தமிழை ஆட்சி மொழியாக்க முடியாததும் அதற்கு முயற்சி மேற்கொள்ளாமல் இருப்பது தான் கோளாறு. அதை ஓட்டு சம்பாதிக்கும் உத்தியாக, ஆட்சிக்கு வர பயன்படும் ஒரு வழியாக்கியது தான் பிழை. அதனால் தான், "உங்கள் பிள்ளைகள் மட்டும் ஆங்கிலம் ஹிந்தி என்று எல்லா மொழிகளையும் படித்து விட்டு பல்லாயிரம் கோடி வியாபாரத்தில் ஈடுபடுவார்கள், ஆனால் நாங்கள் தமிழ் கற்றுக் கொண்டிருக்க வேண்டுமா" என்று தமிழக மக்கள் கருணாநிதியிடம் கேட்கிறார்கள். தமிழ் மீதுள்ள பற்றால், சிலர் தமிழ் படித்தாலும், வேலை கிடைப்பதில்லை. "கற்றது தமிழ்" படம் பார்த்தீர்கள் தானே! பின்னர் தமிழ் படிக்க யார் வருவார்கள்?

+2 வில் பிரெஞ்சு, ஜெர்மன் படிக்கும் நண்பர்கள் எனக்கும் உண்டு. இதே அவர்கள் பிரெஞ்சு மொழியில் மீதுள்ள ஆர்வத்தில் படித்தால் நாமும் ஆதரிப்போம். ஆனால் அதிக மதிப்பெண் எடுக்க முடியாது என்று தானே படித்தார்கள். மாணவர்கள் படிப்பதையே வியாபாரமாக பார்த்தால், அவர்கள் நாளை அதிகாரிகள் ஆகும் பொழுது லஞ்சம் வாங்காமல் ஏதேனும் காரியம் செய்வார்களா?

அதே போல் தான் மதுவும் டாஸ்மாக் பிரச்சினையும். மது விலக்கு அமலில் இருந்த போதும், குடிப்பவர்கள் இருந்தார்கள் என்றாலும், ECR சாலையில் குடித்து விட்டு வண்டியோட்டி சாகவில்லை. எல்லாவற்றையும் விட மாணவர்கள் கையில் மது பாட்டில்கள் போனது தான் மிகப் பெரிய பிழை. கல்லூரியில் படிக்கும் போது, தன் சொந்த சம்பாத்தியம் இல்லாத போதும், குடித்து விட்டு வரும் மாணவர்கள் தமிழ் நாட்டில் உருவாகுவதற்கு அரசின் டாஸ்மாக் கொள்கைகளும், சாராயம் எளிதில் கிடைப்பதும் தான் காரணம் என்பதை மறுக்க முடியுமா? அரசு தொடங்கினாலும், மாணவர்கள் யோசிக்காமல் போவது ஏன்? இன்று பேஸ்புக்கில் திமுக அதிமுக வை விமர்சிப்பவர்கள் பலரும் தங்கள் கல்லூரி காலத்தில் சாராயம் குடித்து தவறான உதாரணமாக இருந்தே உள்ளனர். போதையில் அதி வேகமாக வண்டி ஓட்டி நண்பர்களிடம் தங்கள் பராக்கிரமத்தை காட்டி பெருமை பட்டுள்ளனர். 

கேள்வி எண் 2) 1967ல் மொழி போராட்டத்தில் தமிழுக்காக உயிர் விட்ட மாணவர்களின் சிந்தனை எப்படி இருந்தது? இன்று குடித்து விட்டு, பஸ் டே என்று பொது சொத்தை நாசமாக்கும் மாணவர்கள் எங்கே?

கடைசியாக...

அடிமைப் பட்டு கிடந்த நாம் விடுதலை பெறுவதற்கு, போராட்டத்தில் தங்களைப் பற்றியோ, பணம் சம்பாதிப்பதைப் பற்றியோ கவலைப்படாமல் ஈடுபட்டதே காரணம். ஜாலியன் வாலா பாக் படுகொலையில் உயிரிழந்த குழந்தைகளை எண்ணிப் பாருங்கள்.  அந்த குழந்தைகளுக்கு நாம் பதில் சொல்ல கடமைப் பட்டுள்ளோம். விடுதலை போராட்ட காலத்திலும் அரசியலை தவமாகவும், அதில் ஈடுபடுவதையும் தியாகமாகவும் கருதிய இந்தியர்கள், தமிழர்கள் இன்று சுயநலமாகவும், வியாபாரிகளாகவும் மாறிவிட்டனர். 

தமிழ் நாட்டில் இந்தியாவில், ஒரு மாற்றம் தேவைப்படுகிறது. நான் கூறுவது தேர்தல் கட்சி அளவிலான மாற்றத்தைப் பற்றி அல்ல. சமுதாயம் அளவிலான மாற்றம். வியாபார நோக்கை விடுத்து, வாழ்வியல் முறைகளை வளப்படுத்தும் மாற்றம். 

தியாகமே மாற்றத்திற்கான முன்னுரை. அதை நாம் செய்யத் தான் வேண்டும். மாற்றம் எப்படி நிலையானதோ, அது மாதிரி தான் தியாகமும். அது நிலையானது மட்டுமில்லாமல் தொடர்ந்து கொண்டே இருக்க வேண்டும். இல்லாவிட்டால், வாழ்வியல் முறைகள் மனித சமுதாயத்திற்கு ஏற்ற வகையில் இருக்காது.

நண்பர்களே, இந்த தளத்தை ஒரு பொழுது போக்கும் இடமாக பார்ப்பவர்களே அதிகம். மாறாக இங்கிருந்து சிந்திப்பதற்கு பொருள் எடுப்பவர்கள் குறைவு. எனினும் இன்னும் சமுதாயம் மீதுள்ள நம்பிக்கையினாலும், எகிப்து புரட்சி கொடுத்த தைரியத்தினாலும் தான் இங்கு எழுதுகிறேன். நாம் அனைவரும் சேர்ந்து ஒரு அமைப்பினை ஏற்படுத்தி மாற்றத்திற்காக பாடுபடலாம். கொள்கைகளை அமைத்து மக்கள் மற்றும் நம் பிரச்சினைகளுக்காக போராடலாம்.  ஆனால் நான் ஏற்கனவே கூறியபடி தியாகம் செய்ய வேண்டி இருக்க வேண்டும். உயிர் தியாகம் எல்லாம் இல்லை. உங்கள் பணத் தியாகமோ அல்லது நேரத் தியாகம் மட்டும் தான். இந்த மாற்றம் ஏற்படாவிட்டால், நம் குழந்தைகள் / அடுத்த தலைமுறை இந்த சமுதாயத்தில் படும் பாட்டை நாம் இன்னும் 20 வருடங்களுக்கு பிறகு பார்த்து, நிம்மதியில்லாமல் தான் சாக வேண்டியிருக்கும். 

சீமானுக்கு ஒரு கடிதம்!!

"அதிமுக கூட்டணிக்காக பிரச்சாரம் செய்வேன் - சீமான்.."

நான் எதிர்பார்த்தது போலவே நடந்தேவிட்டது. ஆனால் மகிழ்ச்சி இல்லை. உங்களின் எல்லா கொள்கைகளிலும் உடன்பாடு இல்லையென்றாலும், இலங்கையில் உள்ள ஈழ தமிழர்களுக்கு வாழ்வில் ஏதேனும் திருப்பம் ஏற்பட, அவர்களுக்கு ஒரு சுகாதாரமான அன்றாடம் உணவு கிடைக்கும் ஒரு வாழ்வு கிடைக்க உங்கள் வலிமையும் பேச்சும் நெஞ்சுரமும் பயன்படும் என்று நம்பினேன். நம்புவர்கள் உள்ளனர் தமிழ்நாட்டில். ஆனால் அது எல்லாம் போய்விட்டது இந்த அறிவிப்போடு.

தமிழ்மக்களின் ஆதரவே இந்த சூழ்நிலையில் ஈழத்தமிழரின் வாழ்க்கை மாற்றத்திற்கு முக்கியம். மத்தியில் ஆளும் காங்கிரஸ் கட்சியைத் தோற்கடித்தால் தான், ஈழத்தமிழர் பிரச்சினையில் தமிழ்மக்களின் ஒற்றுமையும் ஆதரவும் உள்ளது என்று உலகுக்கு தெரிய வரும் என்ற கணக்கு சரியானது தான். ஆனால் காங்கிரஸ் கட்சியைத் தோற்கடிப்பதும், தமிழ்மக்கள் ஆதரவைக் காண்பிப்பதும் முதல் படி மட்டுமே. இரண்டாவது படி உங்கள் கோரிக்கையைத் தேர்தலில் வெற்றிப் பெற்ற கூட்டணி மூலமாக அரசாங்கத்தை ஏற்க வைப்பது. ஆனால் நீங்கள் ஆதரிக்கப் போகும் கூட்டணியின் தலைவி அந்த உத்தரவாதத்தைத் இன்னும் தராத போது, தேர்தலுக்குப் பின்னர் ஈழத்தமிழர் பிரச்சினையை முடிவுக்குக் கொண்டு வர, அவர்தம் வாழ்வில் ஒரு மாற்றத்தை கொண்டு வர உங்கள் திட்டம் தான் என்ன?

சரி, எல்லாவற்றையும் திட்டமிட முடியாது தான். ஒத்துக் கொள்கிறேன். அதற்காக தன் முந்தைய ஆட்சிக்காலங்களில் பொடா சட்டங்களின் மூலம் ஈழத்தமிழர் நல்வாழ்வுக்கு ஆதரவாக பேசியவர்களைச் சிறையில் வைத்தவர்கள் கூடவா போய் கூட்டுச் சேர்வது? இரண்டு மாதத்திற்கு முன்னர் நாங்கள் வேண்டுமானால் ஆதரவு தருகிறோம், திமுகவை கழட்டி விடுங்கள் என்று காங்கிரஸில் போய் தஞ்சம் அடைந்தவர்களா ஈழத்தமிழர் நல்வாழ்வுக்கு உதவப் போகிறார்கள்? அதிமுகவுக்கு ஆதரவு - இது கண்டிப்பாக அவசரகதியில் எடுக்கப்பட்ட முடிவு. ஈழப் பிரச்சினையை அரசியலாக்கி, அதிமுக கூட்டணிக்கு கூடுதல் ஓட்டுக்கள் கிடைக்க பயன்படப் போகிறீர்கள். ஆனால் ஈழத்தமிழர்களின் வாழ்வில் எந்த முன்னேற்றமும் ஏற்படப் போவதில்லை.

இதுவரை நான் எழுதியது எல்லாம் ஈழத்தமிழரைக் கருத்தில் கொண்டு. இனிமேல் எழுதப்போவது தாய்தமிழகத்து மக்களைக் கருத்திற் கொண்டு. திமுக கூட்டணியால் தமிழக உரிமைகள் காக்க படவில்லை (முல்லை பெரியார், காவிரி), அது ஒரு ஊழல் கூட்டணி, குடும்ப அரசியல், என்று எண்ணற்ற காரணங்களைச் சொல்லி நீங்கள் சேர்ந்திருக்கும் இடத்திலும் இவை அனைத்தும் உள்ளன. பின்னர் எப்படி தமிழர் வாழ்க்கையில் ஒரு திருப்பம் ஏற்படும்? நீங்கள் வேண்டுமானால் தேர்தலில் போட்டியிட்டு அதிக வாக்குகள் வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெறலாம். ஆனால் எங்களுக்கு திரும்பவும் அதே நிலைமை தான்.

அண்மையில் வந்த சுடுகாட்டு கூரை ஊழல் தீர்ப்பு போதுமே, இதைப் புரிந்து கொள்வதற்கு. அதிமுக ஆட்சிக்காலத்தில் சுடுகாட்டு கூரையில் ஊழல் செய்ததற்காக, அடுத்து வந்த திமுக ஆட்சியில் குற்றம் சாட்டப்பட்டு கைதானவர் அதிமுக அமைச்சர் செல்வகணபதி. அவர் இப்பொழுது திமுகவில் சேர்ந்து நாடாளுமன்ற உறுப்பினராகவும் ஆகிவிட்டார்.  சுடுகாட்டு கூரை ஊழலும் மறக்கப்பட்டு விடுதலையும் "வாங்கி விட்டார்".  ஆக ஊழலில் இரண்டு கட்சிகளுமே ஒன்று தான்.

அதிமுக ஆட்சிக்காலத்தில் மாணவிகள் எரிப்பு என்றால், திமுக ஆட்சிக்காலத்தில் தினகரன் அலுவலகம் எரிப்பு. திமுக அரசு உமா சங்கர் IASஐ தூக்கி எறிந்தது என்றால், அதிமுக எல்லா அரசு ஊழியர்களையும் சிறையில் அடைத்தது. திமுகவில் அழகிரி,ஸ்டாலின்,கனிமொழி, தயாநிதி; அதிமுகவில் சசிகலா, தினகரன், சுதாகரன். திமுக ஆட்சியில் ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழல். அதிமுக ஆட்சியில் கணக்கில் அடங்கா ஊழல்கள்.  திமுகவிற்கு சீமான் என்றால், அதிமுகவிற்கு செரீனா. இப்படி இரண்டு கட்சிகளுக்கும் வித்தியாசமே இல்லாமல் இருக்கும் போது, திமுகவை எதிர்த்து விட்டு, அதிமுக கூட்டணிக்கு ஆதரவு என்பது உங்கள் நம்பகத்தன்மையைக் குறைத்து விடும்.

தமிழகத்தைப் பொறுத்த வரை, திமுக அதிமுக யார் வந்தாலும் நடக்கப்போவது ஊழல் குடும்ப ஆட்சி தான். இதை மக்கள் நன்றாகவே அறிந்து உள்ளனர். எனவே தான், எந்த ஆதரவு இல்லாமல் வந்த விஜயகாந்த் 11% வாக்குகள் பெற முடிகிறது. ஆனால் பிற கட்சிகளான பாமக மதிமுக கம்யுனிஸ்ட் காங்கிரஸ் ஆகியவை திமுக அதிமுகவை விட்டு வராமல் சேர்ந்தே இருப்பதால் தான் திமுக அதிமுக முக்கிய கட்சிகளாக இன்னும் தமிழ்நாட்டில் இருக்கிறது. மற்ற கட்சிகள் இரண்டாம் நிலை கட்சியாகவே இருக்கிறது. அதே நிலைமையை நோக்கித் தான் நீங்களும் இப்போது பயணப்பட போகிறீர்கள்.

மொத்ததில் உங்கள் அதிமுக ஆதரவு பிரச்சாரம் ஜெயலலிதாவுக்கு ஆட்சியைப் பிடிப்பதை இன்னும் கொஞ்சம் எளிதாக்கப் போகிறது. மற்றபடி தமிழகத்துக்கும் ஈழத்துக்கும் அதே நிலைமை தான் இன்னும் 5 வருடத்திற்கு.மாற்றிக் கொள்ளுங்கள் உங்கள் முடிவை. இல்லா விட்டால் நீங்கள் இன்னுமொரு வைகோவாக கூடிய சீக்கிரம் ஆகப் போகிறீர்கள்.

ரௌத்திரம் பழகு - எதிர்ப்பைக் காட்டு

"தடி எடுத்தவன் எல்லாம் தண்டல்காரன்" என்பது போல, தகுதி என்று ஒன்று இல்லாமல் யார் வேண்டுமானாலும் அரசியலுக்கு வரலாம் என்று இருப்பதே இந்திய நாட்டின் மிகப் பெரிய பிரச்சினை. பிற நாடுகளிலும் இப்படியே இருந்தாலும், மக்கள் தொகை அதிகம் இருக்கும் இந்தியா போன்ற நாடுகளில் இதனால் அதிகம் பாதிப்பு ஏற்படுகிறது.  யார் வேண்டுமானாலும் அரசியலுக்கு வரலாம், கட்சி தொடங்கலாம், கொள்கை என்று ஒன்றும் தேவையில்லை என்பதே உண்மையான நாட்டின் மீது அக்கறை உள்ளவர்கள் அரசியலில் ஈடுபடத் தயங்குவதற்கு காரணமாக இருந்தது 1990களில். இப்பொழுது நாட்டின் மீது அக்கறை உள்ள இளைஞர்கள் உள்ளார்களா என்றே ஐயமாக உள்ளது. நான் பேசுவது எல்லாமே நாட்டில் இன்று நடந்து கொண்டிருக்கும் ஊழல்களையும் அதில் அரசியல் கட்சிகளின் நிலைப்பாடுகளையும் பற்றித் தான். காலம் செல்ல செல்ல, கட்சி ஆரம்பித்தது எதற்காக என்பதே தலைவர்களுக்கு மறந்து விடுகிறது. 

பெரியார், திராவிடர் கழகம் தமிழ்நாட்டில் ஆரம்பித்த போது, சாதிக் கொடுமை மற்றும் சாதி வேற்றுமைகளைக் களைய , தமிழர்க்கென ஒரு கட்சி தமிழர்களின் தனித்துவத்தைக் காண்பிக்க (திராவிட நாடு) மற்றும் காங்கிரஸ் கட்சிக்கு மாற்று என்று ஏகப்பட்ட காரணங்களை முன் வைத்தே, தன் கட்சிக்கு கொள்கைகளை வகுத்தார். அந்த காரணங்களும், கொள்கைகளும் போக, தன் கட்சியினருக்கு பதவி ஆசையோ, பண ஆசையோ வந்து விடக்கூடாது என்பதற்காகவே, தேர்தலில் போட்டியிட மாட்டோம் என்று ஒரு விதியைக் கட்சிக்கு வகுத்தார் பெரியார். அதை அவர் உயிரோடு இருக்கும் வரை கண்டிப்பாக கடைபிடித்தார். 

பின்னர், பெரியாரிடம் ஏற்பட்ட வேறுபாடுகளால், தி.க. வில் இருந்து பிரிந்து திமுகவை அண்ணா உருவாக்கிய  போதும்,  தி.க. வின் கொள்கைகளையே தி.மு.கவும் பின்பற்றும் ஆனால் திகவை போல் இல்லாமல் தேர்தலில் போட்டியிடுவோம்.இந்த மாற்றம் நம் கொள்கைகளைச் செயல்படுத்தவே என்று அறிவித்தார். இது திக மற்றும்  திமுக இடையிலான வித்தியாசமாகவும் ஒரு புதிய கட்சி தோன்ற ஒரு காரணமாகவும் இருந்தது. 1949ல் திமுக உருவாகி 1967ல் ஆட்சியையும் பிடித்தது. அண்ணா 1969ல் இறந்த பின்னர், கருணாநிதி திமுகவின் தலைவர் ஆனார்.

அண்ணாவின் காலத்திலேயே திமுக தன் கொள்கைகளில் அவ்வபோது மாறிக் கொண்டே இருந்தது. முதலில் திகவின் கொள்கைகளில் இருந்து எடுத்து வந்த திராவிட நாடு திராவிடர்களுக்கே என்ற கொள்கை, பின்னர் தமிழ்நாடு தமிழர்களுக்கே என்று மாறி, அதன் பிறகு மாநிலத்தில் சுயாட்சி, மத்தியில் கூட்டாட்சி என்று மாறி இன்றும் இருந்து வருகிறது.  இந்தி எதிர்ப்பு மற்றும் மொழிப்போராட்டம்... அண்ணா இருந்த வரை, மாறிக்கொண்டே இருந்தாலும், கொள்கை என்று ஒன்று பெயரளவுக்கு இருந்து வந்தது. அண்ணா போனார். அவரோடு கொள்கைகளும் போனது. திமுகவின் கொள்கை என்ன என்று இன்று எனக்கு தெரியாது.

திமுகவில் இருந்து அதிமுக உருவான போது, அது கொள்கைகளை எதிர்த்து என்பதை விட கருணாநிதியை எதிர்த்தே உருவானது. அண்ணா பெரியாரிடம் வேறுப்பட்டு புதுக்கட்சியை உருவாக்கினார். எம்.ஜி.ஆர் கருணாநிதியை எதிர்த்து அதிமுகவை உருவாக்கினார். எனவே அதிமுகவின் கொள்கைகள் என்ன என்று மக்கள் என்றுமே தெரிந்து கொள்ள முனைந்தது இல்லை. அது தான் ஆரம்பம். அன்று முதல் தமிழ்நாட்டில் எண்ணற்ற கட்சிகள் உருவாகின. எந்த கட்சிக்கும் தனியே கொள்கை என்றோ, கட்டுப்பாடுகள் என்றோ எதுவும் கிடையாது. தேர்தலுக்கு தேர்தல் மாறிக் கொண்டே இருப்பது தான் எங்கள் கொள்கை என்று மாறிப் போனது. "ஊருக்கொரு கட்சி, ஆளுக்கொரு கொள்கை" என்று எம்.ஆர்.இராதா கூறுவது போல் ஆகி விட்டது. 

 கட்சிக்கென்று கொள்கை என்று வேண்டாம். தங்களுக்கென்று ஒரு நிலைப்பாடாவது வேண்டாமா?ஊழலைப் பொறுத்த வரை நம் நாட்டின் தேசிய மற்றும் மாநில கட்சிகளின் நிலைப்பாடு தான் என்ன?

காங்கிரஸ் ஊழல் கட்சி என்று கூறிக்கொண்டு, நாடாளுமன்றத்தை முடக்கும் பாஜக தாங்கள் ஆட்சி செய்யும் கர்நாடக மாநிலத்தில் எடியூரப்பாவின் ஊழலைக் கண்டுக்கொள்ளாமல் இருக்கிறது. ஆக காங்கிரஸிற்கும் பாஜகவிற்கும் பெரிய வித்தியாசம் கிடையாது கொள்கையிலோ நிலைப்பாடுகளிலோ!

திமுக மந்திரி அ.ராசா ஊழல் செய்துள்ளார் அவரை நீக்க வேண்டும். திமுக தரும் ஆதரவை நாங்கள் வேண்டுமானாலும் தருகிறோம் என்று அதிமுக கூறுகிறது. காங்கிரஸ் அரசிற்கு தெரியாமலா இவ்வளவும் நடந்து இருக்கும்? அது மட்டுமில்லாமல், காங்கிரஸ் முன் காலங்களில் போபர்ஸ், காமன்வெல்த் போன்ற ஊழலகளில் ஈடுபட்ட கட்சி தானே! அப்படிப்பட்ட ஒரு கட்சிக்கு அதிமுக எப்படி ஆதரவு கொடுக்க முடியும்? உங்கள் நிலைப்பாடு என்ன வென்றால் திமுகவை தவிர மற்ற எல்லா கட்சிகளும் ஊழல் செய்து கொள்ளலாம் என்பதா? கொள்கை / நிலைப்பாடு என்று ஒன்றும் கிடையாது. எப்படியாவது ஆட்சிக்கு வர வேண்டும் என்பதே ஒரே கொள்கை. 

மதிமுகவும் திமுகவை எதிர்த்தாலும், காங்கிரஸை எதிர்ப்பது ஈழப் பிரச்சினைகளுக்காக. ஆனால் ஊழல் மட்டும் என்ற பேச்சு வரும் போது என்ன செய்யும் என்று தெரியவில்லை. இப்போதைய சூழ்நிலைகளில் ஈழம் தீரப்போகும் ஒரு பிரச்சினையாக தெரியாதலால், கண்டிப்பாக ஸ்பெக்ட்ரம் ஊழலில் காங்கிரஸிற்கு ஆதரவாக மதிமுக போகாது. மதிமுகவுக்கும் தமிழத்தைப் பொறுத்த வரை கொள்கையோ நிலைப்பாடோ கிடையாது. கருணாநிதியை எதிர்ப்பதை கொள்கை. ஈழ ஆதரவு என்பது நிலைப்பாடு. 

பாமகவின் கொள்கைகளையோ, நிலைப்பாடுகளையோ விமர்சிக்க தேவையில்லை என்பதே ஊரறிந்த உண்மை. அந்த கட்சி தேர்தல் மற்றும் பதவிகளுக்காக யாரை வேண்டுமானாலும் ஆதரிக்கும், தங்கள் நிலைப்பாடுகளை மாற்றிக் கொள்ளும்.

தேமுதிகவின் கொள்கை என்ன என்று விஜயகாந்திடம் கேட்டார்கள். அவர் கூறிய பதில் "தமிழ்நாட்டில் உள்ள பிரச்சினைகளை ஒழிப்பதற்கு என்ன கொள்கை தேவைப்படுமோ அது தான் என் கட்சியின் கொள்கை". ஆக கொள்கை என்று ஒன்று இப்போதைக்கு கிடையாது. இந்த தேர்தலில் தனியாக நிற்க முடியாது, நின்றால் கட்சி ஆட்டம் கண்டு விடும் என்பதால் இன்னும் தன் நிலைப்பாடுகளைத் தெளிவாக கூறாமல் இருக்கிறார்.

கடைசியாக கம்யூனிஸ்டுகள். தேர்தலில் போது அவ்வ போது கூட்டணி மாறினாலும், இவர்களிடம் கொள்கை என்று கொஞ்சம் உள்ளது. தாராளமயம் மற்றும் தனியார்மயமாக்குதலுக்கு எதிர்ப்பு, அமெரிக்காவிடம் பணிந்து போவதற்கு கண்டனம், ஊழல்களை எதிர்த்து போராடுவது, ஒருவர் 3 முறைக்கு மேல் பதவிக்கு வர முடியாது, அரசு சம்பளத்தை கட்சியிடம் கொடுத்து விட்டு, கட்சியிடம் இருந்து குடும்பம் நடத்துவதற்கு பணம் வாங்கிக் கொள்வது, எளிமை, தொழிலாளர்களுக்காக போராடுவது என்று கம்யூனிஸ்டுகளின் கொள்கைகளைப் பட்டியலிடலாம். நமக்கு ஒத்து வருகிறதோ இல்லையோ, சரியோ தவறோ, இவர்களிடம் கொள்கை என்று ஒன்று கண்டிப்பாக உள்ளது. நிலைப்பாடு - காங்கிரஸ் அமெரிக்காவிற்கு அடி பணிகிறது தாராளமயம் மற்றும் தனியார்மயத்தை ஆதரிப்பதால், காங்கிரஸிற்கு எதிர்ப்பு. பாஜக ஒரு மதவாத கட்சி என்று எதிர்ப்பு. 

(இன்னும் பல கட்சிகள் இருக்கின்றன, அவை எல்லாவற்றையும் பற்றி எழுதுவது என்றால் இந்த பதிவு முடியாது. ஏனெனில் அவ்வளவு கட்சிகள் தமிழ்நாட்டில் உள்ளன. தொடர்ந்து வரும் இந்த சுட்டியை பார்க்கவும். http://en.wikipedia.org/wiki/Category:Political_parties_in_Tamil_Nadu)

ஆக இன்றைய சூழலில், கொள்கை, நிலைப்பாடு உள்ள கட்சிகள் என்று பார்த்தால், அது மதிமுக மற்றும் கம்யுனிஸ்டுகளிடம் மட்டும் தான்.

எப்படி வந்தது இந்த நிலைமை? கொள்கையே இல்லாமல் கட்சி நடத்தும் தைரியம் எங்கிருந்த வந்தது தலைவர்களுக்கு? நம்மிடம் இருந்து தான். "ரௌத்திரம் பழகு" என்று பாரதி கூறியதை நாம் மறந்து விட்டோம்.  சமுதாயத்தில் என்ன நடந்தால் என்ன? யாரைப் பற்றியும் தவறாக கூறாதே! ஒருவர் செய்வது சொல்வது தப்பு என்று தெரிந்தாலும் வீணாக அதைப் பற்றி அவரிடம் கூறி, அவருடைய நட்பை பகைத்து கொள்ளாதே! அவர் சொல்வதை செய்து விட்டு, நீ இருக்கும் இடத்தில் எப்படி மகிழ்ச்சியாக இருக்க முடியும் என்றுப் பார், அப்புறம் வெளிநாடுகளில் எப்படி போய் பணம் சம்பாதிப்பது என்று உன் வாழ்க்கையை பார். இப்படி தான் இன்றைய ITஇளைஞர்களின் எண்ணம் உள்ளது. எதிர்ப்பே இல்லாவிட்டால் நோஞ்சான் கூட நம்மீது கல்லெறிவான். அது போல நாம் எதிர்ப்பே எதற்கும் காட்டாவிட்டால், நம் நாடு இப்படி தான் இருக்கும்.

பார்த்தீர்களா, இங்கிலாந்தில் இராஜபட்சேக்கு காட்டப்பட்ட எதிர்ப்பை.. அவர்கள் இத்தனைக்கும் புலம் பெயர்ந்த தமிழர்கள். தமிழர்களின் எதிர்ப்பிற்கு பயந்து கூட்டத்தையே ரத்து செய்து விட்டது ஆக்ஸ்போர்டு பல்கலைக்கழகம். ஆனால் நாம் பிறந்த வளர்ந்த தமிழ்நாட்டிலேயே இருந்துக் கொண்டு ஒன்றும் செய்யவில்லை இராஜபட்ச இந்தியா வந்த போது. அது தான் நமக்கு தெரிந்தது. அவர்கள் பழகியிருக்கும் ரௌத்திரம் சீக்கிரம் நாமும் பழக வேண்டும். இல்லாவிட்டால், இன்னொரு முறை நாம் அடிமைப் பட்டு போனாலும் போவோம். 

இதைப் படிக்கும் பேஸ்புக் நண்பர்களே, இந்தியர்களே, தமிழர்களே, இளைஞர்களே, ஏதேனும் பதிவு செய்யுங்கள், உங்கள் எதிர்ப்பாக. பேஸ்புக் மற்றும் அனைத்து ஊடகங்களும் புகைப்படம், காணொளி, துணுக்குகள் பரிமாறிக் கொள்ள ம்ட்டுமன்று, உங்கள் எதிர்ப்பை உரத்து சொல்வதற்காகவும் தான். பார்க்கிறேன், எத்தனை பேர் பதிவு செய்கிறீர்கள் என்று. நானே முதல்வனாக இருக்கிறேன்.